Μετάφραση Εγγράφων στο Πόρτλαντ του Όρεγκον

Πέντε γλωσσικές κοινότητες, πέντε διαφορετικά τεχνικά προβλήματα

Τα Ισπανικά είναι η μεγαλύτερη μη αγγλική γλώσσα στο Όρεγκον, και στη μητροπολιτική περιοχή του Πόρτλαντ φτάνει από δύο κατευθύνσεις ταυτόχρονα: από οικογένειες εγκατεστημένες στην πόλη, και από την αγροτική οικονομία και την επεξεργασία τροφίμων της Κοιλάδας Willamette ακριβώς στα νότια. Τα έγγραφα είναι κυρίως αρχεία ληξιαρχικής πράξης του Μεξικού και της Κεντρικής Αμερικής, τα οποία αναφέρουν τα επώνυμα και των δύο γονέων και γράφουν τις ημερομηνίες με την ημέρα πρώτη. Καμία συνήθεια δεν είναι δύσκολη, αλλά και οι δύο είναι εύκολο να γίνουν λάθος σιωπηλά, και ένα πιστοποιητικό του οποίου το όνομα δεν ταιριάζει πλέον με το διαβατήριο είναι χειρότερο από καμία μετάφραση.

Τα Βιετναμέζικα είναι η γλώσσα όπου η ίδια η τεχνολογία δυσκολεύεται περισσότερο. Ένα μόνο βιετναμέζικο φωνήεν μπορεί να φέρει δύο ξεχωριστά σημάδια, ένα που αλλάζει το φωνήεν και ένα που φέρει τον τόνο, έτσι ένα γράμμα μπορεί να είναι στοιβαγμένο δύο φορές. Οι σαρωτές συνήθως χάνουν το ένα από τα δύο, και η απώλεια του ενός δεν παράγει τυπογραφικό λάθος, παράγει μια διαφορετική λέξη. Τα ονόματα επηρεάζονται όσο και το συνηθισμένο κείμενο, και η σειρά ονομάτων των Βιετναμέζων βάζει το επώνυμο πρώτο, το οποίο οι αμερικανικές φόρμες στη συνέχεια αντιστρέφουν χωρίς να τους ζητηθεί. Οποιοδήποτε βιετναμέζικο έγγραφο που θα διαβαστεί σε σχέση με ένα διαβατήριο αξίζει να ελεγχθεί χαρακτήρα προς χαρακτήρα στη γραμμή ονόματος.

Τα Κινεζικά εγείρουν ένα διαφορετικό ερώτημα πριν μεταφραστεί μια λέξη: ποια Κινεζικά. Τα έγγραφα που εκδίδονται στην ηπειρωτική χώρα χρησιμοποιούν απλοποιημένους χαρακτήρες, ενώ αυτά από την Ταϊβάν και το Χονγκ Κονγκ χρησιμοποιούν παραδοσιακούς, και οι δύο δεν είναι εναλλάξιμοι στα μάτια του γραφείου που τους εξέδωσε. Η ρωμανοποίηση προσθέτει ένα δεύτερο επίπεδο, επειδή το ίδιο επώνυμο μπορεί να εμφανίζεται ως ορθογραφία pinyin σε ένα έγγραφο, ορθογραφία Wade-Giles σε ένα παλαιότερο και ορθογραφία καντονέζικων σε ένα διαβατήριο του Χονγκ Κονγκ. Η μετάφραση δεν μπορεί να επιλέξει ένα αγαπημένο· ακολουθεί το έγγραφο ταυτότητας.

Τα Ρωσικά και τα Ουκρανικά αποτελούν μέρος της περιοχής του Πόρτλαντ εδώ και δεκαετίες, αρκετό καιρό ώστε η γραφειοκρατία να καλύπτει πλέον τρεις γενιές: πιστοποιητικά της σοβιετικής εποχής, εθνικά αρχεία μετά την ανεξαρτησία και αμερικανικά έγγραφα που πρέπει να πάνε προς την άλλη κατεύθυνση. Η μεταγραφή των κυριλλικών είναι το αιώνιο πρόβλημα. Ένα επώνυμο μπορεί νόμιμα να ορθογραφηθεί με τρεις τρόπους ανάλογα με το ποιο γραφείο διαβατηρίων το πληκτρολόγησε και ποια ευρωπαϊκή σύμβαση ακολούθησε αυτό το γραφείο, και το πατρώνυμο βρίσκεται στη μέση του ονόματος όπου μια αγγλική φόρμα περιμένει ένα μεσαίο όνομα και σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό.

Τα Σομαλικά γράφονται στο λατινικό αλφάβητο, οπότε το σύστημα γραφής δεν είναι το εμπόδιο. Εδώ η ζήτηση πηγαίνει κυρίως προς την άλλη κατεύθυνση: σχολικές επιστολές, ειδοποιήσεις μίσθωσης, ιατρικές οδηγίες και αλληλογραφία επιδομάτων στα αγγλικά πρέπει να είναι ευανάγνωστες στο σπίτι. Τα ονόματα και πάλι αντιστέκονται στο σχεδιασμό της φόρμας, καθώς ένα σομαλικό όνομα είναι μια ακολουθία ονόματος, ονόματος πατέρα και ονόματος παππού αντί για προσωπικό όνομα συν ένα κληρονομικό επώνυμο. Παράλληλα με αυτά τα πέντε, τα Αραβικά, Νεπαλικά, Τσουουκέζικα και Μαρσαλλέζικα εμφανίζονται αρκετά τακτικά σε αυτή τη μητροπολιτική περιοχή που αξίζει να αναφερθούν, και τα Αραβικά φέρνουν μαζί τους τη διάταξη από δεξιά προς τα αριστερά, πράγμα που σημαίνει ότι οι πίνακες και τα μπλοκ υπογραφών καθρεφτίζονται στο μεταφρασμένο αρχείο αντί να καταρρεύσουν.

Η πόλη πίσω από τα έγγραφα

Το Πόρτλαντ είναι η μεγαλύτερη πόλη του Όρεγκον, που βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της πολιτείας κοντά στο σημείο όπου ο Willamette συναντά τον Columbia. Ονομάζεται Πόλη των Τριαντάφυλλων για ένα κλίμα που της ταιριάζει αφύσικα καλά, και το Φεστιβάλ Τριαντάφυλλων του Πόρτλαντ αποτελεί σταθερό σημείο του αστικού ημερολογίου για περισσότερο από έναν αιώνα. Η πόλη έχει μακροχρόνια φήμη για την περιβαλλοντική πολιτική, και το TriMet, το δίκτυο λεωφορείων, τραμ και τραμ της, είναι η πρακτική έκφραση αυτού: μια μητρόπολη όπου η ζωή χωρίς αυτοκίνητο είναι μια φυσιολογική επιλογή παρά μια δυσκολία.

Είναι επίσης, κατά τους περισσότερους υπολογισμούς, μία από τις πρωτεύουσες της βιοτεχνικής μπύρας της χώρας, με αρκετές ζυθοποιίες και παμπ για να υποστηρίξουν εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ Ζυθοποιών του Όρεγκον, και έχει μια γαστρονομική σκηνή που βασίζεται εξίσου σε καντίνες δρόμου και μαγειρική από φάρμα σε τραπέζι όσο και σε εστιατόρια. Το Powell's City of Books, που καταλαμβάνει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο στο κέντρο, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία στον κόσμο. Το Μουσείο Τέχνης του Πόρτλαντ και το Μουσείο Επιστήμης και Βιομηχανίας του Όρεγκον αποτελούν τους πολιτιστικούς πυλώνες, και οι γειτονιές, μεταξύ των οποίων η Pearl District, η Alberta Arts District και η Hawthorne, διατηρούν καθεμία έναν διακριτό χαρακτήρα.

Τα περίχωρα κάνουν μεγάλο μέρος της δουλειάς: δάση, βουνά και το φαράγγι του ποταμού Columbia βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε η πεζοπορία, το σκι και οι εκδρομές στο ποτάμι να είναι δραστηριότητες καθημερινής εβδομάδας παρά αποστολές. Όλα αυτά έχουν προσελκύσει ανθρώπους από πολύ μακριά για αρκετές δεκαετίες, και το πρακτικό κατάλοιπο για όποιον χειρίζεται έγγραφα είναι μια μητρόπολη όπου οι γλώσσες της καθημερινής γραφειοκρατίας εκτείνονται από τη Λατινική Αμερική μέχρι τον Ειρηνικό και την Ανατολική Αφρική.