Υπηρεσίες Μετάφρασης στο Φοίνιξ

Σε ποιες γλώσσες φτάνουν πραγματικά τα έγγραφα του Φοίνιξ

Τα Ισπανικά είναι η προφανής και η βαρετή απάντηση. Αυτό που έχει σημασία είναι ποια Ισπανικά. Το Φοίνιξ βρίσκεται στην κορυφή ενός διαδρόμου που κατεβαίνει μέσω του Τούσον και του Νογκαλές στην Σονόρα, με την Τσιουάουα λίγο ανατολικά, οπότε τα έγγραφα στην ισπανική γλώσσα που φτάνουν σε ένα γραφείο εδώ είναι συντριπτικά μεξικανικά κρατικά αρχεία: πράξεις από ένα κρατικό Registro Civil, πιστοποιητικά σχολείου που εκδίδονται υπό το εθνικό σύστημα εκπαίδευσης, επιστολές εισαγγελέα, συμβολαιογραφικά έγγραφα. Καθένα από αυτά φέρει έναν κωδικό ταυτότητας δεκαοκτώ χαρακτήρων, ένα φύλλο και μια συμβολοσειρά επαλήθευσης που υπάρχουν για να ελέγχονται παρά για να διαβάζονται. Αυτά μεταγράφονται ακριβώς. Το ίδιο και τα δύο επώνυμα, που παραμένουν δύο επώνυμα, επειδή ένα σχολικό αρχείο που τα συγχωνεύει σιωπηλά παύει να ταιριάζει με το διαβατήριο δίπλα στο οποίο αρχειοθετείται.

Το δεύτερο πράγμα που κάνει αυτή την πόλη συνοριακή και όχι απλώς ισπανόφωνη είναι ότι η κίνηση δεν σταθεροποιείται ποτέ προς μία κατεύθυνση. Μια οικογένεια της Κοιλάδας που τακτοποιεί μια κληρονομιά, μια συμφωνία επιμέλειας ή τη φροντίδα ενός παππού/γιαγιάς καταλήγει να χρειάζεται ένα έγγραφο της Αριζόνα που να γίνεται κατανοητό από ένα γραφείο στο Μεξικό την ίδια εβδομάδα που ένα μεξικανικό έγγραφο πρέπει να γίνεται κατανοητό από ένα γραφείο στην Αριζόνα. Το να αντιμετωπίζεις αυτό ως δύο ξεχωριστές εργασίες με δύο ξεχωριστούς παρόχους είναι ο τρόπος που μισό αρχείο καταλήγει στη λάθος γλώσσα. Είναι μία δουλειά με δύο επικεφαλίδες.

Το Φοίνιξ υπήρξε επίσης πόλη επανεγκατάστασης για δεκαετίες, γεγονός που διευρύνει τη λίστα πολύ πέρα από το στερεότυπο της Νοτιοδυτικής Αμερικής. Έγγραφα στα Σομαλικά, Σουαχίλι, Κινιαρουάντα, Αμχαρικά, Βιρμανικά, Βιετναμέζικα και Αραβικά περνούν από τα ίδια σχολεία, κλινικές και υπηρεσίες. Τα τεχνικά προβλήματα διαφέρουν ανάλογα με το σύστημα γραφής. Τα Αμχαρικά χρησιμοποιούν το αιθιοπικό συλλαβάριο, όπου ένας χαρακτήρας κωδικοποιεί μαζί ένα σύμφωνο και ένα φωνήεν, οπότε μια αντικατάσταση γραμματοσειράς μπορεί να αλλάξει ένα όνομα χωρίς να φαίνεται σαν ζημιά. Τα Βιετναμέζικα στοιβάχουν σημάδια τόνου πάνω σε φωνήεντα που ανήκουν στην ορθογραφία παρά στη στυλιστική διαμόρφωση. Τα Αραβικά αντιστρέφουν την κατεύθυνση ανάγνωσης, πράγμα που σημαίνει ότι η σελίδα πρέπει να αναδομηθεί παρά απλώς να ξαναδιατυπωθεί. Σε κάθε περίπτωση, ο τρόπος αποτυχίας είναι ο ίδιος: πληροφορίες που έμοιαζαν διακοσμητικές χάνονται.

Τέλος, η Αριζόνα φιλοξενεί αρκετά αυτόχθονα έθνη, και ονόματα αυτόχθονων γλωσσών εμφανίζονται μέσα σε κατά τα άλλα αγγλόφωνα έγγραφα: σε φόρμες εγγραφής, σε ιατρικά αρχεία, σε δικαστικές καταθέσεις. Η Ναβάχο γράφεται με το λατινικό αλφάβητο με οξείες επιτονισμούς που σημειώνουν τον τόνο, άγκιστρα κάτω από φωνήεντα που σημειώνουν ρινικοποίηση και ένα υπερυψωμένο σημάδι για την γλωττιδική στάση, και αυτά τα σημάδια διαχωρίζουν μια λέξη από μια άλλη παρά την διακοσμούν. Όταν ένα τέτοιο όνομα ταξιδεύει μέσα από ένα έγγραφο που μεταφράζεται μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών γλωσσών, το έργο είναι να το μεταφέρεις άθικτο παρά να το ισοπεδώσεις σε απλό ASCII επειδή κάποιο πεδίο φόρμας θα το έβρισκε ευκολότερο.