Μετάφραση Εγγράφων στην Τάμπα της Φλόριντα

Μια πόλη που λειτουργεί σε τρεις γλώσσες από τη δεκαετία του 1880

Η Τάμπα ξεκίνησε ως φρούριο σε έναν κόλπο και παρέμεινε μικρή μέχρι που δύο πράγματα έφτασαν μέσα σε λίγα χρόνια το ένα από το άλλο: ένας σιδηρόδρομος προωθήθηκε προς τη χερσόνησο, και ένας κατασκευαστής πούρων ονόματι Vicente Martinez-Ybor μετέφερε την επιχείρησή του από το Key West και έχτισε μια εταιρική πόλη βορειοανατολικά του κέντρου. Η Ybor City γέμισε με Κουβανούς, Ισπανούς και Σικελούς εργάτες, και τα εργοστάσια ανέπτυξαν μια συνήθεια που αξίζει να γνωρίζετε: ένας αναγνώστης καθόταν σε μια πλατφόρμα πάνω από τους πάγκους και διάβαζε δυνατά όλη μέρα, εφημερίδες το πρωί και μυθιστορήματα το απόγευμα, στα ισπανικά, σε ένα δωμάτιο ανθρώπων που έφτιαχναν πούρα. Η πολυγλωσσική εργασιακή ζωή δεν είναι μια νέα διευθέτηση εδώ. Είναι η θεμελιώδης.

Το εμπόριο πούρων συρρικνώθηκε, και η βαθιά θάλασσα λιμάνι μεγάλωσε αντ' αυτού. Η Τάμπα μεταφέρει χύδην φορτίο και καύσιμα, φιλοξενεί κρουαζιέρα, και συνδέεται με έναν εσωτερικό διάδρομο logistics, γι' αυτό και τόση από την εμπορική γραφειοκρατία εδώ είναι διεθνής εξ ορισμού. Το πανεπιστήμιο στη βόρεια πλευρά της πόλης προσελκύει φοιτητές και ερευνητές από παντού. Τα νοσοκομεία προσελκύουν ασθενείς από την Καραϊβική και τη Λατινική Αμερική. Προσθέστε τις όλο το χρόνο αφίξεις που απλώς μετακόμισαν στη Φλόριντα, και το αποτέλεσμα είναι μια μητροπολιτική περιοχή όπου ένα μόνο γραφείο μπορεί να λάβει έγγραφα σε τέσσερις γλώσσες μέσα σε μια εβδομάδα.

Για τους επισκέπτες, η πόλη είναι το Riverwalk κατά μήκος του Hillsborough, το ανακαινισμένο Tampa Theatre με την οροφή του πλακόστρωτου αυλής, το ενυδρείο και το λούνα παρκ στη βόρεια πλευρά, και η παρέλαση Gasparilla κάθε χειμώνα, στην οποία η πόλη παραδίδεται σε έναν φανταστικό πειρατή με περισσότερο ενθουσιασμό από ό,τι οι περισσότεροι τόποι δείχνουν για την πραγματική ιστορία. Για τους κατοίκους, είναι ένα υγρό υποτροπικό καλοκαίρι, μια απογευματινή καταιγίδα που μπορείς να βασιστείς στο ρολόι σου, και ένας κόλπος που κυριαρχεί σε κάθε απόφαση για το πού χτίζεται οτιδήποτε.

Τα ισπανικά δεν είναι ένα πράγμα, και η Κρεολική δεν είναι γαλλικά

Τα περισσότερα ισπανόφωνα έγγραφα εδώ προέρχονται από την Κούβα, το Πουέρτο Ρίκο, την Κολομβία, τη Βενεζουέλα και το Μεξικό, και οι διαφορές μεταξύ τους είναι διοικητικές παρά γλωσσικές. Τα κουβανικά ληξιαρχεία είναι certificaciones που προέρχονται από βιβλία μητρώου, και τα παλαιότερα είναι χειρόγραφες καταχωρήσεις φωτογραφημένες από έναν δεμένο τόμο, με το χέρι του ληξιάρχη και τις αναφορές βιβλίου και φύλλου να κάνουν τη δουλειά που κάνει ένα έντυπο αλλού. Τα κολομβιανά και βενεζουελάνικα αρχεία είναι τυπωμένα και φέρουν τις δικές τους μορφές αναγνώρισης. Τα μεξικανικά αρχεία χρησιμοποιούν ξανά διαφορετική ορολογία για αυτό που είναι λειτουργικά το ίδιο γεγονός. Μια μετάφραση που αποδίδει το καθένα σε ένα ίδιο, επίπεδο αγγλικό πρότυπο χάνει τις διακρίσεις που χρησιμοποιεί ένας δικαστής για να ξεχωρίσει τα έγγραφα.

Το Πουέρτο Ρίκο είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και μπερδεύει τους ανθρώπους κάθε φορά. Ένα πιστοποιητικό που εκδίδεται εκεί είναι ένα έγγραφο των Ηνωμένων Πολιτειών που τυχαίνει να είναι γραμμένο στα ισπανικά, οπότε το άτομο που περιγράφει δεν είναι μετανάστης και το αρχείο δεν είναι ξένο. Αυτό είναι ένα σημείο σχετικά με την κατάσταση, όχι για τη γλώσσα, και τα δύο συγχέονται συνεχώς. Οποιαδήποτε υπηρεσία λειτουργεί στα αγγλικά θα θέλει ακόμα μια αγγλική έκδοση μιας ισπανόφωνης σελίδας, και αυτό περιλαμβάνει έναν ομοσπονδιακό δικαστή που διαβάζει το αρχείο ως αποδεικτικό στοιχείο σε αίτηση κάποιου άλλου. Η διάκριση που αξίζει να κρατήσετε είναι μεταξύ ξένου και μη αγγλικού: ένα αρχείο του Πουέρτο Ρίκο είναι εγχώριο, και εξακολουθεί να χρειάζεται μετάφραση όποτε το άτομο που το διαβάζει δεν διαβάζει ισπανικά.

Η Αϊτινή Κρεολική είναι μια πλήρης γλώσσα με τη δική της γραμματική και την δική της καθιερωμένη ορθογραφία, στενά αντιστοιχισμένη με την προφορά, και δεν είναι διάλεκτος των γαλλικών. Αυτό έχει πρακτική σημασία επειδή οι δύο γλώσσες χρησιμοποιούνται για διαφορετικά πράγματα στο ίδιο νοικοκυριό: τα ληξιαρχεία συντάσσονται στα επίσημα γαλλικά, ενώ η γλώσσα που οι άνθρωποι διαβάζουν άνετα είναι η Κρεολική. Έτσι, η εργασία χωρίζεται. Τα εισερχόμενα έγγραφα είναι από γαλλικά σε αγγλικά. Το εξερχόμενο υλικό, οι οδηγίες κλινικής, οι σχολικές επιστολές, οι ειδοποιήσεις προετοιμασίας για καταιγίδα, οι πληροφορίες μίσθωσης, είναι από αγγλικά σε Κρεολική, και η μετάφρασή τους στα γαλλικά θα παρήγαγε κάτι τεχνικά σωστό και πρακτικά άχρηστο. Υπάρχουν επίσης λέξεις που μοιάζουν κοινές μεταξύ των δύο γλωσσών και δεν είναι, κάτι που είναι ακριβώς το είδος του λάθους που εισάγει μια απρόσεκτη μετατροπή.

Τα Ιταλικά εξακολουθούν να εμφανίζονται, κυρίως από τους απογόνους των Σικελικών οικογενειών που ήρθαν για τα εργοστάσια πούρων και τώρα χρειάζονται την ανάγνωση ενός εγγράφου προγόνου από ένα αρχείο κοινότητας. Αυτές οι καταχωρήσεις είναι χειρόγραφες σε στυλ δεκαετούς πολιτικού μητρώου, γεμάτες συντομογραφίες, και το χρήσιμο περιεχόμενο βρίσκεται σε λίγες γραμμές θαμμένες μέσα σε έναν μακρύ τύπο. Τα Πορτογαλικά, τα Αραβικά και τα Βιετναμέζικα εμφανίζονται αρκετά τακτικά ώστε να θεωρούνται φυσιολογικά παρά εξαιρετικά.