Documentvertaling in Tampa, Florida

Een stad die sinds de jaren 1880 in drie talen werkt

Tampa begon als een fort aan een baai en bleef klein totdat twee dingen elkaar binnen een paar jaar opvolgden: een spoorlijn werd de schiereiland afgeduwd, en een sigarenfabrikant genaamd Vicente Martinez-Ybor verhuisde zijn bedrijf van Key West naar het noordoosten van het centrum. Ybor City vulde zich met Cubaanse, Spaanse en Siciliaanse arbeiders, en de fabrieken ontwikkelden een gewoonte die het waard is om te weten: een lector zat op een platform boven de werkbanken en las de hele dag voor, kranten in de ochtend en romans in de middag, in het Spaans, voor een zaal vol mensen die sigaren rolden. Meertalig werk is hier geen nieuwe regeling. Het is de oprichtende.

De sigarenhandel kromp, en de diepzeehaven groeide in plaats daarvan. Tampa verhandelt bulkgoederen en brandstof, ontvangt cruises, en verbindt zich met een logistieke corridor landinwaarts, daarom is zoveel van het commerciële papierwerk hier standaard internationaal. De universiteit aan de noordkant van de stad trekt studenten en onderzoekers van overal. De ziekenhuizen trekken patiënten uit het Caribisch gebied en Latijns-Amerika. Voeg de het hele jaar door aankomsten toe die gewoon naar Florida zijn verhuisd, en het resultaat is een metropool waar één kantoor in een week documenten in vier talen kan ontvangen.

Voor bezoekers is de stad de Riverwalk langs de Hillsborough, het gerestaureerde Tampa Theatre met zijn plafond van pleisterwerk, het aquarium en het pretpark aan de noordkant, en de Gasparilla-parade elke winter, waarin de stad zich overgeeft aan een fictieve piraat met meer enthousiasme dan de meeste plaatsen tonen voor echte geschiedenis. Voor bewoners is het een vochtige subtropische zomer, een onweersbui in de middag waar je de klok op kunt zetten, en een baai die elke beslissing over waar iets wordt gebouwd domineert.

Spaans is niet één ding, en Creools is geen Frans

De meeste Spaanstalige documenten hier komen uit Cuba, Puerto Rico, Colombia, Venezuela en Mexico, en de verschillen daartussen zijn administratief in plaats van taalkundig. Cubaanse burgerlijke registers zijn certificaciones afgeleid van registerboeken, en oudere zijn handgeschreven vermeldingen gefotografeerd uit een gebonden volume, waarbij de hand van de ambtenaar en de boek- en folioverwijzingen het werk doen dat elders een gedrukt formulier doet. Colombiaanse en Venezolaanse registers zijn gedrukt en dragen hun eigen identificatieformaten. Mexicaanse registers gebruiken weer andere terminologie voor wat functioneel dezelfde gebeurtenis is. Een vertaling die elk in dezelfde afgevlakte Engelse sjabloon weergeeft, verliest de onderscheidingen die een beoordelaar gebruikt om de documenten uit elkaar te houden.

Puerto Rico is een geval apart en het verwart mensen elke keer weer. Een certificaat dat daar is uitgegeven, is een Amerikaans document dat toevallig in het Spaans is geschreven, dus de persoon die het beschrijft is geen immigrant en het verslag is geen buitenlands document. Dat is een punt over status, niet over taal, en de twee worden voortdurend door elkaar gehaald. Elk kantoor dat in het Engels werkt, wil nog steeds een Engelse versie van een Spaanstalige pagina, en dat geldt ook voor een federale beoordelaar die het verslag als bewijs in de aanvraag van iemand anders leest. Het onderscheid dat de moeite waard is om te onthouden, is tussen buitenlands en niet-Engels: een Puerto Ricaans verslag is binnenlands, en het moet nog steeds worden vertaald wanneer de persoon die het leest geen Spaans leest.

Haïtiaans Creools is een volledige taal met zijn eigen grammatica en zijn eigen gevestigde spelling, nauwkeurig afgestemd op de uitspraak, en het is geen dialect van het Frans. Dit is praktisch belangrijk omdat de twee talen voor verschillende dingen in hetzelfde huishouden worden gebruikt: de burgerlijke registers worden opgesteld in formeel Frans, terwijl de taal die mensen daadwerkelijk comfortabel lezen Creools is. Dus het werk wordt gesplitst. Binnenkomende documenten zijn van Frans naar Engels. Uitgaand materiaal, klinische instructies, schoolbrieven, stormvoorbereidingsberichten, huurinformatie, is van Engels naar Creools, en het vertalen naar het Frans zou iets technisch correct en praktisch nutteloos opleveren. Er zijn ook woorden die tussen de twee talen gedeeld lijken te zijn en dat niet zijn, wat precies het soort fout is dat een onzorgvuldige conversie introduceert.

Italiaans komt nog steeds voor, meestal van de nakomelingen van Siciliaanse families die voor de sigarenfabrieken kwamen en nu een document van een grootouder uit een archief van een gemeente nodig hebben om te laten lezen. Die akten zijn handgeschreven in een formulematige negentiende-eeuwse burgerlijke stand-stijl, vol met afkortingen, en de nuttige inhoud staat in een paar regels begraven in een lange formule. Portugees, Arabisch en Vietnamees komen regelmatig genoeg voor om normaal in plaats van uitzonderlijk te zijn.