PDF vertalen naar Latijn

Soms, en het antwoord hangt meer af van het handschrift en de afbeelding dan van de taal. Netjes negentiende-eeuwse registerhandschriften, gefotografeerd met hoge resolutie, komen vaak goed uit de bus, omdat de vermeldingen formulematig zijn en de woordenschat beperkt is. Zestiende- en zeventiende-eeuwse handschriften, zware afkortingen, vervaagde inkt en schaduwen van strakke bindingen zijn veel moeilijker. Upload de beste afbeelding die het archief biedt in plaats van een schermopname, en verwacht namen en datums visueel te bevestigen.

Omdat kerkregisters voornamen standaard latiniseren. Een Jan, een Johann en een John verschijnen allemaal als Ioannes, een Katherine als Catharina, een William als Guilelmus. Achternamen worden soms ook gelatiniseerd, en dezelfde naam kan in de loop van enkele decennia in hetzelfde boek op verschillende manieren worden gespeld. Wanneer u een index doorzoekt, zoek dan zowel naar de Latijnse vorm als naar de volkstaalvorm die u verwacht.

Het zijn afkortingen. Een lijn boven een klinker betekent meestal dat een volgende m of n is weggelaten, er is een speciaal teken voor de uitgang que, en letters met een streep staan voor per, pro en prae. Drukkers en schrijvers gebruikten ze om ruimte te besparen en ze zijn volledig standaard. Tekstextractie die ze negeert, laat stilzwijgend letters uit het midden van woorden weg, daarom levert een onbewerkte scan van een vroeg boek tekst op die geen enkele woordenboek herkent.

Dat is de lange s. Drukwerk van vóór ongeveer 1800 gebruikt een hoge vorm van s die sterk lijkt op een f, en herkenningssoftware die is getraind op moderne lettertypen leest het als zodanig. Het resultaat is een pagina met bijna-woorden. Er is niets mis met uw bestand, en de fout zit in de herkenningsfase in plaats van in de vertaalfase, daarom is een schone, hoge-resolutie afbeelding zo belangrijk voor vroeg gedrukte boeken.

Ja, en dit is het belangrijkste gebruik van de omgekeerde richting: motto's, toewijdingen, gedenktekens en ceremoniële teksten. Behandel de uitvoer als een concept. Latijn staat verschillende verdedigbare vertalingen van dezelfde Engelse zin toe, de keuze ertussen is een kwestie van register en periode, en alles wat in steen gebeiteld of op een medaille geslagen gaat worden, verdient een controle door iemand die de taal leest. Fouten in deze richting zijn permanent op een manier die fouten in een vertaald rapport niet zijn.

Meestal wel, en vaak aanzienlijk. Latijn heeft geen lidwoorden, drukt grammaticale relaties uit door middel van uitgangen in plaats van voorzetsels, en kan het werkwoord 'zijn' impliciet laten. Dit alles moet in het Engels worden uitgespeld. Als u de twee talen in parallelle kolommen plaatst, maak dan de Engelse kolom breder, en verwacht dat een Latijnse inscriptie aanzienlijk zal uitbreiden wanneer deze wordt omgezet in leesbaar Engels.

De stijl van de bron wordt gevolgd in plaats van genormaliseerd. Ecclesiastische en middeleeuwse teksten hebben hun eigen woordenschat, hun eigen formules en hun eigen spellingsgewoonten, zoals het schrijven van e waar klassiek Latijn ae schrijft, en dat zijn kenmerken van het document in plaats van fouten die gecorrigeerd moeten worden. Een kerkregister dat vertaald wordt alsof het Cicero was, zou vreemd klinken en de vaste uitdrukkingen verliezen die de vermelding interpreteerbaar maken.

Beoordelaars vereisen over het algemeen een gecertificeerde vertaling in plaats van een machinale, en veel universiteiten die Latijnse diploma's uitgeven, verstrekken op verzoek een officiële Engelse transcriptie, wat eenvoudiger is dan het diploma zelf te vertalen. Gebruik de AI-versie om te begrijpen wat uw certificaat zegt, en verkrijg vervolgens een gecertificeerde vertaling als de ontvangende instelling aandringt op het diploma zelf.