Sint-Petersburg, Rusland - Documentvertaaldiensten

Eén Russische naam, verschillende mogelijke spellingen in Latijnse letters

Dit is de meest voorkomende reden dat een hier samengesteld dossier wordt teruggestuurd. Het cyrillisch heeft geen enkele ware conversie naar het Latijnse alfabet, en de systemen die in omloop zijn, verschillen van mening over precies de letters die in gewone namen voorkomen. "Александр" kan een vorm bereiken als "Aleksandr" of als "Alexander". "Юрий" kan "Yuri", "Yury", "Yuriy" of "Iurii" worden, afhankelijk van welke regel de ambtenaar volgde. De letter "щ" wordt "shch" onder de ene conventie en "sch" of "shh" onder de andere, en het zachte teken verdwijnt of wordt een apostrof. Geen van deze is op zichzelf een fout. Ze worden pas een fout als twee documenten in dezelfde aanvraag dezelfde persoon twee verschillende manieren spellen.

Er is een praktische uitweg. De reispas bevat een Latijnse transliteratie die is gegenereerd volgens de regels voor machinaal leesbare documenten, en die spelling is degene die buitenlandse autoriteiten al hebben, omdat het degene is die hun grens- en visasystemen hebben vastgelegd. Neem de naam precies zoals de pas deze afdrukt en gebruik die spelling overal, ook in de vertaling van een geboorteakte die nooit een enkel Latijns karakter heeft bevat. Waar het brondocument zelf een andere Latijnse spelling toont dan een oudere pas, zeg dat dan in plaats van er stilzwijgend een te kiezen.

Het patroniem is de andere helft van het probleem. Elke Russische burgerlijke akte geeft drie naamelementen, en het middelste, "Ivanovich" of "Ivanovna" en hun vele neven, is gevormd uit de voornaam van de vader. Het is geen tweede naam, en er is geen veld voor op de meeste Engelstalige formulieren. Het weglaten ervan uit het vertaalde document is verleidelijk en onverstandig, omdat het origineel drie elementen toont en een beoordelaar die vergelijkt, zal tellen. Behoud alle drie in de vertaling en laat de aanvrager uitzoeken waar ze op het formulier passen.

Academische documenten reizen als een paar

Een beetje over Sint-Petersburg

Peter de Grote stichtte de stad op 27 mei 1703 met de bedoeling er de nieuwe hoofdstad van te maken, en legde deze aan in de delta van de Neva, daarom is hij doorkruist met rivieren, kanalen en bruggen. De Peter en Paul Vesting uit dat eerste jaar staat nog steeds op zijn eiland, en de kathedraal erin bevat de tombes van de meeste keizers die na hem kwamen.

De Hermitage, verspreid over het Winterpaleis op Paleisplein, is een van de oudste en grootste musea ter wereld, en het Russische Museum in het Michailovski-paleis herbergt de tegenhanger collectie nationale kunst. De Sint-Isaäckathedraal draagt een gouden koepel en een colonnade met uitzicht over de daken; het Bronzen Paard op het Senaatsplein gaf Poesjkin het onderwerp van een gedicht dat de stad in de literaire verbeelding verankerde; de Mariinskitheaters voeren al sinds de achttiende eeuw opera en ballet op; en de Zomertuin aangelegd door Peter zelf is nog steeds een park. Midden in de zomer houden de Witte Nachten de hemel bijna de hele klok rond licht, en de stad bouwt er een festival omheen.

De reden dat dit alles op een vertaalpagina verschijnt, is eenvoudig. Een stad met zoveel universiteiten, instituten en lang gevestigde families genereert een gestage stroom van diploma's, certificaten en archiefdocumenten die ergens anders, in een ander alfabet, gelezen moeten worden.