ترجمه PDF به لاتین

گاهی اوقات، و پاسخ بیشتر به دست و تصویر بستگی دارد تا زبان. دست‌نوشته‌های مرتب قرن نوزدهم که با وضوح بالا عکس‌برداری شده‌اند، اغلب خوب از آب در می‌آیند، زیرا ورودی‌ها فرمول‌بندی شده‌اند و واژگان محدود است. دست‌نوشته‌های قرن شانزدهم و هفدهم، اختصارات زیاد، جوهر کم‌رنگ و سایه‌های صحافی تنگ بسیار دشوارتر هستند. بهترین تصویر را که بایگانی ارائه می‌دهد به جای تصویر صفحه، آپلود کنید و انتظار داشته باشید که نام‌ها و تاریخ‌ها را با چشم تأیید کنید.

زیرا ثبت‌های کلیسا نام‌های کوچک را به طور معمول لاتین می‌کنند. یک Jan، یک Johann و یک John همگی به صورت Ioannes، یک Katherine به صورت Catharina، یک William به صورت Guilelmus ظاهر می‌شوند. نام‌های خانوادگی نیز گاهی لاتین می‌شوند و یک نام ممکن است در طول چند دهه در یک کتاب به چندین روش مختلف نوشته شود. هنگام جستجوی یک فهرست، فرم لاتین و همچنین فرم عامیانه مورد انتظار خود را جستجو کنید.

آنها اختصارات هستند. خطی بالای یک حرف صدادار معمولاً به این معنی است که حرف m یا n بعدی حذف شده است، علامت اختصاصی برای پایان que وجود دارد، و حروف خط‌دار مخفف per، pro و prae هستند. چاپگرها و کاتبان از آنها برای صرفه‌جویی در فضا استفاده می‌کردند و کاملاً استاندارد هستند. استخراج متن که آنها را نادیده می‌گیرد به طور خودکار حروف را از وسط کلمات حذف می‌کند، به همین دلیل است که اسکن پردازش نشده از یک کتاب اولیه متنی را تولید می‌کند که هیچ واژه‌نامه‌ای آن را نمی‌شناسد.

این s بلند است. چاپ قبل از حدود سال ۱۸۰۰ از شکل بلند s استفاده می‌کند که شباهت زیادی به f دارد، و نرم‌افزار تشخیص که با حروف مدرن آموزش دیده است آن را به عنوان f می‌خواند. نتیجه صفحه‌ای از شبه‌کلمات است. هیچ مشکلی در فایل شما وجود ندارد و تقصیر در مرحله تشخیص است نه در مرحله ترجمه، به همین دلیل است که یک تصویر تمیز با وضوح بالا برای کتاب‌های چاپی اولیه بسیار مهم است.

بله، و این کاربرد اصلی جهت معکوس است: شعارها، تقدیم‌نامه‌ها، کتیبه‌های یادبود و متون تشریفاتی. خروجی را به عنوان پیش‌نویس در نظر بگیرید. لاتین چندین تفسیر قابل دفاع از یک جمله انگلیسی را مجاز می‌داند، انتخاب بین آنها به سبک و دوره بستگی دارد، و هر چیزی که قرار است روی سنگ حک شود یا روی مدال ضرب شود، شایسته بررسی توسط کسی است که زبان را می‌خواند. خطاها در این جهت به شکلی دائمی هستند که خطاها در گزارش ترجمه شده نیستند.

معمولاً، و اغلب به طور قابل توجهی. لاتین فاقد حروف تعریف است، روابط دستوری را از طریق پایانه‌ها به جای حروف اضافه بیان می‌کند، و می‌تواند فعل را ضمنی بگذارد. همه اینها باید به زبان انگلیسی نوشته شود. اگر دو زبان را در ستون‌های موازی قرار می‌دهید، ستون انگلیسی را عریض‌تر کنید و انتظار داشته باشید که یک کتیبه لاتین هنگام ترجمه به انگلیسی قابل خواندن، به طور قابل توجهی گسترش یابد.

سبک منبع به جای نرمال‌سازی دنبال می‌شود. متون کلیسایی و قرون وسطایی واژگان خاص خود، فرمول‌های خاص خود و عادات املایی خاص خود را دارند، مانند نوشتن e در جایی که لاتین کلاسیک ae می‌نویسد، و اینها ویژگی‌های سند هستند نه خطاهایی که باید اصلاح شوند. ترجمه یک ثبت کلیسا به گونه‌ای که گویی سیسرون بوده است، عجیب به نظر می‌رسد و عبارات ثابت را که ورودی را قابل تفسیر می‌کنند، از دست می‌دهد.

ارزیابان معمولاً به جای ترجمه ماشینی، ترجمه گواهی شده را می‌خواهند و بسیاری از دانشگاه‌هایی که دیپلم لاتین صادر می‌کنند، در صورت درخواست، رونوشت رسمی انگلیسی را ارائه می‌دهند که ساده‌تر از ترجمه خود دیپلم است. از نسخه هوش مصنوعی برای درک آنچه گواهی شما می‌گوید استفاده کنید، سپس اگر موسسه دریافت کننده به خود دیپلم اصرار دارد، ترجمه گواهی شده را دریافت کنید.