ترجمه سند از انگلیسی به ژاپنی

با ورود به زبان ژاپنی، متن کوچک می‌شود و کاراکترها بزرگ می‌شوند

معمولاً متن انگلیسی که به ژاپنی وارد می‌شود، فشرده می‌شود. بسیاری از آنچه انگلیسی بیان می‌کند یا توسط یک کانجی واحد حمل می‌شود یا به طور کلی حذف می‌شود، زیرا ژاپنی فاقد حروف تعریف است، فقط در صورت لزوم جمع را علامت‌گذاری می‌کند و به طور معمول فاعل را که خواننده می‌تواند استنباط کند، حذف می‌کند. تعداد کاراکترها را بشمارید و نسخه ژاپنی معمولاً کوتاه‌تر از نسخه انگلیسی است که از آن آمده است.

صفحه برای تطبیق کوچک نمی‌شود، زیرا کاراکترهای ژاپنی تمام عرض را اشغال می‌کنند. هر کدام یک مربع تقریباً به اندازه عرض و ارتفاع خود را اشغال می‌کنند، در حالی که حروف لاتین متفاوت هستند و بیشتر آن‌ها باریک‌تر هستند. تعداد کاراکترهای کمتر با عرض بیشتر به این معنی است که طول خط در جایی غیرقابل پیش‌بینی قرار می‌گیرد و در هر خط به طور متفاوتی قرار می‌گیرد.

مکان‌هایی که آسیب می‌بینند، مکان‌هایی هستند که فضایی برای دادن ندارند. برچسب دکمه یا مورد منو که برای کلمه انگلیسی اندازه‌گیری شده است. ستون جدول که برای طولانی‌ترین ورودی انگلیسی تنظیم شده است. گلوله اسلاید که در یک خط جا می‌شد. سربرگ یا پاورقی در داخل یک جعبه ثابت. متن در حال اجرا بدون شکایت تغییر را جذب می‌کند، بنابراین ارزش دارد که هنگام بررسی نتیجه به همه چیز به جز پاراگراف‌ها نگاه کنید.

در جهت دیگر مشکل معکوس می‌شود: ژاپنی به انگلیسی گسترش می‌یابد و طرح‌بندی باید دوباره تنظیم شود تا هیچ چیز سرریز نشود. اگر فایل شما PDF است و جنبه حروف‌چینی بیش از همه شما را نگران می‌کند، صفحه PDF به ژاپنی جزئیات فونت جاسازی شده، متن عمودی و شکست خط را پوشش می‌دهد.

اسامی، تاریخ‌ها و ارقام از قراردادهای محلی پیروی می‌کنند

اسامی شخصی

ژاپنی ابتدا نام خانوادگی و سپس نام کوچک را می‌آورد، برعکس ترتیب استفاده شده در اسناد انگلیسی، بنابراین نامی که بدون تغییر منتقل شود ممکن است به عنوان شخص اشتباه خوانده شود. اسامی غیرژاپنی به خط کاتاکانا نوشته می‌شوند و اکثر آنها بیش از یک املا قابل قبول دارند، که به این معنی است که یک شخص می‌تواند در یک فایل به دو شکل مختلف نمایش داده شود. هر نام را یک بار تعیین کنید و سپس از همان املا در همه جا استفاده کنید. امضاکننده، نویسنده یا مدیری که نامش در دو صفحه متفاوت باشد، در یک قرارداد مشکل‌ساز است، نه یک جزئیات کوچک.

تاریخ‌ها

ترتیب سال، ماه، روز است که با کاراکترهای 年月日 به جای اسلش نوشته می‌شود، بنابراین ۲۸ اوت ۲۰۲۶ به ۲٠۲۶年۸月۲۸日 تبدیل می‌شود. اسناد رسمی و اداری همچنین از سال‌های دوره امپراتوری استفاده می‌کنند، که در حال حاضر 令和 است و از ابتدای سلطنت شمارش می‌شود نه از مبدأ غربی. تبدیل بین این دو سیستم محاسباتی است که باید به طور عمدی انجام و بررسی شود، هرگز نباید حدس زده شود، زیرا یک سال دوره امپراتوری که به اشتباه سال غربی در نظر گرفته شود، دو هزار سال اختلاف خواهد داشت.

ارقام تمام عرض و نیم عرض

ارقام و حروف لاتین در متن ژاپنی در دو عرض وجود دارند و آنها کاراکترهای متمایزی هستند تا یک تنظیم فونت. مطالب فنی و متن‌های افقی تمایل به استفاده از فرم‌های نیم عرض باریک دارند، در حالی که متن‌های رسمی و عمودی فرم‌های تمام عرض را ترجیح می‌دهند. هر دو صحیح هستند. ترکیب آنها در یک ستون جدول یا یک رقم واحد، ناهماهنگ به نظر می‌رسد و به راحتی بدون توجه اتفاق می‌افتد.

اعداد بزرگ

ژاپنی اعداد بزرگ را در واحدهای ده هزار، 万، و صد میلیون، 億، گروه‌بندی می‌کند، در حالی که انگلیسی در هزارها و میلیون‌ها گروه‌بندی می‌کند. عددی که در انگلیسی ۱.۲ میلیون خوانده می‌شود، به طور طبیعی ۱۲۰万 بیان می‌شود و تبدیل ذهنی آن جابجایی کاما نیست. در اسناد مالی و تجاری، اینجاست که خطاها پنهان می‌شوند، بنابراین ارزش دارد که ارقام را به جای مرور سریع، با منبع مقایسه کرد.

علائم نگارشی

ژاپنی جملات را با 。 و بندها را با 、 پایان می‌دهد، هر دو تمام عرض هستند و هیچ فاصله‌ای بعد از آنها نمی‌آید. نقل قول از 「 」 استفاده می‌کند و پرانتزها فرم‌های تمام عرض خود را دارند. سندی که نقاط و کاماهای غربی را در جملات ژاپنی حفظ می‌کند، حتی زمانی که هر کلمه در آن صحیح باشد، ناتمام به نظر می‌رسد.

یک بار تصمیم بگیرید که محصول شما به ژاپنی چه نامیده می‌شود

واژگان وام گرفته شده به خط کاتاکانا نوشته می‌شوند، به همین دلیل است که بسیاری از زبان‌های تجاری مدرن ژاپنی در زیر آن به طور قابل تشخیصی انگلیسی هستند. این انعطاف‌پذیری همچنین یک تله است: یک اصطلاح واحد انگلیسی معمولاً می‌تواند به سه روش مدیریت شود و هر سه در اسناد واقعی ژاپنی ظاهر می‌شوند. می‌توان آن را به کاتاکانا رونویسی کرد، به حروف لاتین نگه داشت، یا با یک کلمه ژاپنی established جایگزین کرد. هر یک از اینها قابل دفاع است. آنچه قابل دفاع نیست استفاده از یکی متفاوت در هر صفحه است.

نام محصول، نام ویژگی، عناوین شغلی، اصطلاحات حقوقی و نام سیستم‌های داخلی جایی هستند که این موضوع نشان داده می‌شود. آنها را قبل از پردازش اولین فایل در یک واژه‌نامه ثابت کنید و انتخاب یک بار برای هر سندی که دنبال می‌شود انجام می‌شود به جای اینکه هر بار دوباره انجام شود. واژه‌نامه‌های سفارشی و دسترسی تیمی مشترک با هر طرح DocTranslator همراه است، بنابراین همان لیست برای همه چیزهایی که تیم شما بارگذاری می‌کند اعمال می‌شود.

در مواردی که نامی علامت تجاری دارد یا در بازار ژاپن established شده است، حفظ فرم لاتین معمولاً تصمیم امن‌تری است. در مواردی که یک اصطلاح انگلیسی معادل ژاپنی settled دارد که مخاطب از قبل از آن استفاده می‌کند، کلمه ژاپنی بهتر از رونویسی کاتاکانا آن انگلیسی خوانده می‌شود.

چه چیزی را بررسی کنیم و چه زمانی یک فرد را بیاوریم

ترجمه خودکار این جفت را برای بخش عمده کار به خوبی انجام می‌دهد و بررسی بعدی در صورت دانستن اینکه کجا را نگاه کنید سریع است. پایان جملات را برای سطح مودبانه ثابت بخوانید. اسامی، تاریخ‌ها و ارقام را با منبع مقایسه کنید. به عناصر با عرض ثابت، جداول و سرصفحه‌ها برای متنی که دیگر جا نمی‌شود نگاه کنید. نام محصول و سیستم خود را با واژه‌نامه مطابقت دهید. این یک لیست کوتاه است و بیشتر مواردی را که اشتباه پیش می‌روند، پوشش می‌دهد.

هنگامی که سند حاوی تعهد یا ریسک است، یک بازبین بومی بیاورید: متن قرارداد، دستورالعمل‌های ایمنی که در آن یک مرحله اشتباه خوانده شده باعث آسیب می‌شود، ارائه‌های نظارتی و هر چیزی که مشتری به عنوان صدای شرکت شما می‌خواند. هزینه بررسی این موارد در مقایسه با هزینه اشتباه کردن سطح مودبانه در مقابل مشتری ناچیز است.

هر چیزی که با یک مرجع ثبت می‌شود، دسته بندی جداگانه‌ای است. ارائه‌های رسمی معمولاً به ترجمه گواهی شده‌ای نیاز دارند که توسط یک مترجم انسانی امضا شده باشد، که یک الزام رویه‌ای است تا یک قضاوت در مورد کیفیت. برای اطلاع از اینکه آن شامل چه چیزی است، به ترجمه گواهی شده مراجعه کنید.