Tłumaczenie dokumentów w Tampa, Floryda

Miasto, które działa w trzech językach od lat 80. XIX wieku

Tampa zaczęła jako fort nad zatoką i pozostała mała, dopóki w ciągu kilku lat nie pojawiły się dwie rzeczy: kolej poprowadzona w dół półwyspu i producent cygar o imieniu Vicente Martinez-Ybor przeniósł swoją działalność z Key West i zbudował miasteczko zakładowe na północny wschód od centrum. Ybor City zapełniło się pracownikami z Kuby, Hiszpanii i Sycylii, a fabryki rozwinęły zwyczaj, o którym warto wiedzieć: lektor siedział na podwyższeniu nad ławkami i przez cały dzień czytał na głos gazety rano i powieści po południu, po hiszpańsku, dla pokoju ludzi zwijających cygara. Wielojęzyczne życie zawodowe nie jest tu nowym porządkiem. To jest porządek założycielski.

Handel cygarami podupadł, a zamiast tego rozwinął się głębokowodny port. Tampa przewozi masowe ładunki i paliwo, obsługuje ruch wycieczkowy i łączy się z korytarzem logistycznym biegnącym w głąb lądu, dlatego tak wiele dokumentacji handlowej jest tu domyślnie międzynarodowe. Uniwersytet na północnej stronie miasta przyciąga studentów i badaczy zewsząd. Szpitale przyciągają pacjentów z Karaibów i Ameryki Łacińskiej. Dodaj całorocznych przybyszów, którzy po prostu przeprowadzili się na Florydę, a wynikiem jest obszar metropolitalny, w którym jedno biuro może otrzymywać dokumenty w czterech językach w ciągu tygodnia.

Dla turystów miasto to Riverwalk wzdłuż Hillsborough, odrestaurowany Tampa Theatre z sufitem dziedzińca z tynku, akwarium i park rozrywki na północy, oraz parada Gasparilla każdej zimy, podczas której miasto oddaje się fikcyjnemu piratowi z większym entuzjazmem, niż większość miejsc okazuje prawdziwej historii. Dla mieszkańców to wilgotne subtropikalne lato, popołudniowa burza z piorunami, którą można sprawdzić zegarkiem, i zatoka, która dominuje w każdej decyzji o tym, gdzie cokolwiek zostanie zbudowane.

Hiszpański to nie to samo, a kreolski to nie francuski

Większość dokumentów w języku hiszpańskim pochodzi z Kuby, Portoryko, Kolumbii, Wenezueli i Meksyku, a różnice między nimi są administracyjne, a nie językowe. Kubańskie akta stanu cywilnego to certyfikaty wyciągnięte z ksiąg rejestrowych, a starsze to odręczne wpisy sfotografowane z oprawionej księgi, z odniesieniami do ręki urzędnika i księgi oraz folio wykonującymi pracę, którą gdzie indziej wykonuje formularz drukowany. Kolumbijskie i wenezuelskie akta są drukowane i mają własne formaty identyfikatorów. Meksykańskie akta używają ponownie innej terminologii dla tego samego funkcjonalnie zdarzenia. Tłumaczenie, które renderuje każde z nich do tego samego, spłaszczonego szablonu angielskiego, traci rozróżnienia, których urzędnik używa do odróżnienia dokumentów.

Portoryko jest osobnym przypadkiem i za każdym razem myli ludzi. Certyfikat wydany tam jest dokumentem Stanów Zjednoczonych, który jest napisany po hiszpańsku, więc osoba, którą opisuje, nie jest imigrantem, a dokument nie jest zagraniczny. To jest kwestia statusu, a nie języka, a te dwie rzeczy są stale mylone. Każde biuro, które działa w języku angielskim, nadal będzie chciało angielskiej wersji strony w języku hiszpańskim, w tym urzędnik federalny czytający dokument jako dowód w wniosku kogoś innego. Warto zachować rozróżnienie między zagranicznym a nieanglojęzycznym: dokument z Portoryko jest krajowy i nadal wymaga tłumaczenia, gdy osoba go czytająca nie mówi po hiszpańsku.

Haitański kreolski to pełnoprawny język z własną gramatyką i własną ustaloną pisownią, ściśle dopasowaną do wymowy, i nie jest dialektem francuskiego. Ma to praktyczne znaczenie, ponieważ oba języki są używane do różnych celów w tym samym gospodarstwie domowym: akta stanu cywilnego są sporządzane w formalnym francuskim, podczas gdy język, który ludzie faktycznie czytają komfortowo, to kreolski. Więc praca się dzieli. Przychodzące dokumenty to francuski na angielski. Wychodzące materiały, instrukcje kliniczne, listy szkolne, powiadomienia o przygotowaniu na burzę, informacje o najmie, to angielski na kreolski, a tłumaczenie ich na francuski zamiast tego dałoby coś technicznie poprawnego i praktycznie bezużytecznego. Istnieją również słowa, które wyglądają na wspólne dla obu języków, a nimi nie są, co jest dokładnie tym rodzajem błędu, jaki wprowadza niedbała konwersja.

Włoski pojawia się nadal, głównie u potomków sycylijskich rodzin, które przybyły tu dla fabryk cygar i teraz potrzebują odczytu aktu urodzenia przodka z archiwum komunalnego. Te wpisy są odręczne, w formułowym stylu dziewiętnastowiecznego rejestru stanu cywilnego, pełne skrótów, a użyteczna treść znajduje się w kilku liniach ukrytych w długiej formule. Portugalski, arabski i wietnamski pojawiają się wystarczająco regularnie, by uznać je za normalne, a nie wyjątkowe.