Tłumaczenie dokumentów dla Bradenton i hrabstwa Manatee

W jakich językach są pisane tutejsze dokumenty

Hiszpański jest językiem, w którym większość gospodarstw domowych hrabstwa Manatee przedstawia dokumenty, a konkretne dokumenty odpowiadają miejscom, z których pochodzą te gospodarstwa domowe. Dominują meksykańskie, gwatemalskie i honduraskie akta stanu cywilnego: akt urodzenia, akt małżeństwa, świadectwo studiów wydane przez stanowy organ edukacyjny. Meksykańskie akty w szczególności zawierają anotaciones marginales, późniejsze adnotacje zapisane na boku strony, rejestrujące małżeństwo, korektę prawną lub uznanie ojcostwa. Te notatki są częścią dokumentacji prawnej, a nie ozdobą, i są pierwszą rzeczą, na którą zwraca uwagę uważny czytelnik. Tłumaczenie, które po cichu je pomija, ponieważ biegną w poprzek marginesu, usunęło dokładnie tę sekcję, która jest kwestionowana.

Dwa szczegóły powodują więcej problemów w dokumentach hiszpańskojęzycznych niż samo słownictwo. Pierwszym jest nazewnictwo: dokument stanu cywilnego w języku hiszpańskim podaje nazwisko ojca, a następnie nazwisko matki, więc osoba pojawia się na stronie z dwoma nazwiskami, podczas gdy amerykański formularz ma miejsce na jedno. Wierne tłumaczenie dokumentu oznacza zachowanie obu w kolejności, w jakiej zapisał je urzędnik stanu cywilnego, ponieważ rozbieżność między aktem urodzenia a świadectwem szkolnym jest tym, co zamienia rutynowe zgłoszenie w korespondencję. Drugim są daty. Dokumenty latynoamerykańskie są zapisywane najpierw dniem, więc 03/09/2015 w dokumencie gwatemalskim to trzeci września, a nie dziewiąty marca, a tłumaczenie, które po cichu zmienia kolejność liczb, zmieniło fakt, a nie przetłumaczyło go.

Cichszym punktem wartym uwagi w rolniczej wschodniej części hrabstwa: wiele rodzin z gwatemalskich wyżyn mówi w domu językiem Majów, wśród nich K'iche', Mam lub Q'anjob'al, podczas gdy wszystkie dokumenty cywilne, które posiadają, są w języku hiszpańskim, ponieważ taki jest zapis urzędnika stanu cywilnego. Zadanie tłumaczenia jest zatem z hiszpańskiego na angielski, ale nazwiska wewnątrz mogą być zapisane dwoma lub trzema różnymi sposobami w zestawie dokumentów, ponieważ każdy urzędnik stanu cywilnego przepisywał nazwisko z języka, dla którego hiszpańska pisownia nigdy nie była przeznaczona. Uczciwe podejście polega na dokładnym odtworzeniu każdego dokumentu w takiej postaci, w jakiej się znajduje, i pozostawieniu różnic widocznymi, zamiast porządkowania ich do jednej preferowanej pisowni.

Haitańskie gospodarstwa domowe są drugą grupą, której dokumenty są tu regularnie obsługiwane, i zaskakują ludzi: rodzina mówi po kreolsku haitańskim, ale dokumenty stanu cywilnego są prawie zawsze w języku francuskim. Akt urodzenia lub wyciąg z rejestru stanu cywilnego jest sporządzany w formalnym języku francuskim, z długim, jednozdaniowym stylem rejestru, który dzielą haitańscy i francuscy urzędnicy stanu cywilnego. Kreolski ma swoją ustaloną pisownię, ściśle związaną z wymową, więc ta sama osoba może być Jean-Baptiste w dokumencie francuskim i zapisana zupełnie inaczej w czymkolwiek napisanym po kreolsku. Poprawne wykonanie wersji angielskiej oznacza przetłumaczenie francuskiego, który faktycznie znajduje się na stronie, i zachowanie tej pisowni, zamiast normalizowania jej do dowolnej formy, której rodzina używa na co dzień.

Ruch odbywa się w obie strony. Dziadek w Petit-Goâve lub Zacatecas może potrzebować przeczytać amerykański nakaz opieki lub kartę wypisu ze szpitala, co oznacza, że angielski wychodzi równie często, jak wchodzi hiszpański i francuski. Ten sam formularz obsługuje oba kierunki, więc nic w procesie nie zmienia się w zależności od tego, w którą stronę podróżuje dokument.

Samo miejsce

Bradenton leży na południowym brzegu rzeki Manatee, gdzie wpada ona do Zatoki Tampa, a pierwsze europejskie lądowanie, które pamięta, to Hernando de Soto, którego ekspedycja przybyła w pobliżu w 1539 roku. Pomnik Narodowy De Soto upamiętnia to miejsce, z odtworzonym obozem i przewodnikami, którzy opowiedzą również mniej pochlebną część tej historii. To jedno lądowanie jest powodem, dla którego miasto pojawia się w hiszpańskojęzycznych relacjach o Florydzie na długo przed tym, zanim Floryda stała się amerykańska, i jest to rozsądny symbol hrabstwa, które od bardzo dawna jest w takiej czy innej formie dwujęzyczne.

Nowoczesne miasto jest spokojniejsze niż jego sąsiedzi po drugiej stronie zatoki. Riverwalk biegnie wzdłuż wody z pomostem wędkarskim, skateparkiem i otwartym trawnikiem, a Village of the Arts zajmuje siatkę małych zabytkowych domków pomalowanych w kolory, których żadna komisja planowania przestrzennego dzisiaj by nie zatwierdziła, każdy z nich jest teraz studiem, galerią lub maleńką restauracją. Muzeum Nauki i Przyrody Bishop łączy kolekcję historii naturalnej z planetarium, a Rezerwat Robinson oddaje fragment nadmorskich mokradeł miłośnikom kajakarstwa i obserwatorom ptaków na zachodnim krańcu miasta. Palma Sola Botanical Park jest małym, niespiesznym uzupełnieniem tego wszystkiego.

Na zachód od miasta wyspa barierowa Anna Maria zachowuje nisko zabudowaną, wolno-ruchliwą wersję wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, którą zabudowała większość Florydy, a wiosna przynosi baseball, ponieważ LECOM Park od pokoleń gości w mieście treningi drużyn ligi baseballu. W głębi lądu, za osiedlami, hrabstwo szybko staje się rolnicze: pola pomidorów, cytrusów, szkółki i pakownie. Ten kontrast, wybrzeże kurortowe z jednej strony i pracujące tereny rolnicze z drugiej, jest praktycznym powodem, dla którego dokumenty opisane powyżej pojawiają się w takiej mieszance.