Μετάφραση εγγράφων στο Σεντ Λούις, Μιζούρι

Η μεγαλύτερη Βοσνιακή κοινότητα εκτός Ευρώπης καταθέτει τα χαρτιά της εδώ

Οικογένειες που έφτασαν από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο της δεκαετίας του 1990 εγκαταστάθηκαν στο νότιο Σεντ Λούις σε αριθμούς που δεν έχουν παράλληλο πουθενά αλλού εκτός της ίδιας της περιοχής, συγκεντρωμένες γύρω από το Bevo Mill και εξαπλώνοντας στα νότια προάστια. Τρεις δεκαετίες μετά, τα έγγραφα που χρειάζεται να μεταφραστούν αυτή η κοινότητα δεν είναι πλέον μόνο χαρτιά ασύλου. Είναι συνταξιοδοτικά αρχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, αρχεία κληρονομιάς, σχολικά πιστοποιητικά για παιδιά που γεννήθηκαν εδώ και διεκδικούν ιθαγένεια εκεί, και αποσπάσματα μητρώου που ζητούνται από έναν δήμο χιλιάδες μίλια μακριά.

Τα Βοσνιακά γράφονται στο λατινικό αλφάβητο, πράγμα που πείθει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει τίποτα τεχνικό που να τους ανησυχεί. Υπάρχει. Το αλφάβητο φέρει č, ć, ž, š και đ, και τα αμερικανικά συστήματα που δέχονται μόνο μη τονισμένα γράμματα τα ισοπεδώνουν: το Đurić βγαίνει ως Djuric σε μια βάση δεδομένων και Duric σε άλλη, και τώρα ένα άτομο έχει δύο ταυτότητες. Η διάκριση μεταξύ č και ć δεν είναι ούτε κοσμητική, καθώς τα δύο γράμματα αντιπροσωπεύουν διαφορετικούς ήχους και εμφανίζονται σε διαφορετικά επώνυμα. Οι ημερομηνίες είναι μια άλλη ήσυχη παγίδα, γραμμένες με την ημέρα πρώτη με τελεία μετά από κάθε στοιχείο, συμπεριλαμβανομένου του έτους, οπότε μια ημερομηνία που τελειώνει με μια τυχαία τελεία είναι σωστά διαμορφωμένη αντί για τυπογραφικό λάθος.

Η προέλευση είναι το τρίτο ζήτημα και αυτό που προκαλεί το περισσότερο μπρος-πίσω. Ένα έγγραφο που εκδόθηκε πριν από το 1992 παρήχθη από γιουγκοσλαβικές αρχές υπό ένα έμβλημα και ένα όνομα κράτους που δεν υπάρχουν πλέον, και μπορεί να είναι τυπωμένο σε κυριλλικό καθώς και σε λατινικό, επειδή και τα δύο συστήματα γραφής ήταν σε επίσημη χρήση. Ένα έγγραφο που εκδόθηκε μετά τον πόλεμο προέρχεται από μία από τις δύο οντότητες στις οποίες η χώρα είναι τώρα χωρισμένη, οπότε η αρχή που αναφέρεται σε αυτό εξαρτάται από το πού βρίσκεται η εγγραφή του ατόμου στο μητρώο. Όλα αυτά ανήκουν στην μεταφρασμένη έκδοση ακριβώς όπως εμφανίζονται. Ένας Αμερικανός αναθεωρητής που συγκρίνει δύο αρχεία για το ίδιο άτομο χρειάζεται να δει γιατί οι εκδούσες αρχές είναι διαφορετικές, όχι να έχει την διαφορά εξομαλυμένη.

Τα Ισπανικά και τα Βιετναμέζικα συμπληρώνουν την εικόνα, μαζί με νεότερους αφίξεις από το Αφγανιστάν και τη Μέση Ανατολή. Τα Ισπανικά αρχεία φέρνουν έναν ψευδή φίλο που αξίζει να αναφερθεί: ένας notario στη Λατινική Αμερική είναι ένας εκπαιδευμένος δικηγόρος με εξουσία να συντάσσει δεσμευτικά έγγραφα, ενώ ένας Αμερικανός συμβολαιογράφος μάρτυρας υπογραφών και τίποτα περισσότερο. Η μετάφραση της λέξης χωρίς σχόλιο υπερεκτιμά τι έκανε ένας Αμερικανός συμβολαιογράφος και υποτιμά τι έκανε ένας Λατινοαμερικανός. Οι οικογένειες του Βιετνάμ συχνά κατέχουν ένα βιβλίο μητρώου νοικοκυριού, ένα πολιτικό έγγραφο χωρίς αμερικανικό ισοδύναμο, και η περιγραφή του τι είναι έχει μεγαλύτερη σημασία από την εύρεση μιας αγγλικής ετικέτας για αυτό.

Ένας γαλλικός εμπορικός σταθμός που έγινε η πύλη προς τη Δύση

Ο Pierre Laclède και ο Auguste Chouteau ίδρυσαν τον οικισμό το 1764 ως σταθμό εμπορίας γούνας στην δυτική όχθη του Μισισιπή, λίγο παρακάτω από το σημείο όπου ενώνεται με τον ποταμό Μιζούρι. Για το μεγαλύτερο μέρος του επόμενου αιώνα, ήταν το μέρος όπου όλα όσα πήγαιναν δυτικά οργανώνονταν, χρηματοδοτούνταν και εφοδιάζονταν, και η Αψίδα της Πύλης στον ποταμό χτίστηκε για να πει ακριβώς αυτό. Με ύψος 630 πόδια, είναι η ψηλότερη αψίδα στον κόσμο, και το τραμ που μεταφέρει τους επισκέπτες στο εσωτερικό των κοίλων ποδιών της είναι μια από τις πιο παράξενες διαδρομές στον αμερικανικό τουρισμό.

Το Forest Park, μεγαλύτερο από το Central Park, ήταν η τοποθεσία της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1904 και των Ολυμπιακών Αγώνων που διεξήχθησαν το ίδιο καλοκαίρι, και τα ιδρύματα που έμειναν στους χώρους του εξακολουθούν να λειτουργούν: ένα μουσείο τέχνης, ένα μουσείο ιστορίας, ένα επιστημονικό κέντρο και ένας ζωολογικός κήπος, τα περισσότερα από τα οποία είναι δωρεάν η είσοδος. Η συμφωνική ορχήστρα είναι από τις παλαιότερες στη χώρα. Οι γειτονιές φέρουν τις ρίζες τους στα ονόματα και το φαγητό τους, από τους ιταλικούς δρόμους του The Hill μέχρι τα βοσνιακά αρτοποιεία και καφέ της νότιας πλευράς, και η βιομηχανία ζυθοποιίας που έκανε την πόλη διάσημη εξακολουθεί να καταλαμβάνει μια μεγάλη έκταση ακινήτων στην όχθη του ποταμού.

Η σύγχρονη οικονομία βασίζεται στην υγειονομική περίθαλψη, τις επιστήμες φυτών και γεωργίας, τα χρηματοοικονομικά, τα logistics και μια αυξανόμενη ομοσπονδιακή γεωχωρική παρουσία, και ο αθλητισμός είναι κοντά σε μια πολιτική θρησκεία εδώ, ιδιαίτερα το μπέιζμπολ. Η πόλη είναι επίσης ασυνήθιστα καλά οργανωμένη για νεοεισερχόμενους, με μια μακρά θεσμική συνήθεια επανεγκατάστασης που είναι ακριβώς ο λόγος που η βοσνιακή κοινότητα αναπτύχθηκε εδώ αντί κάπου αλλού. Αυτή η συνήθεια είναι ο άμεσος λόγος που αυτή η σελίδα έχει κάτι συγκεκριμένο να πει.