ترجمه اسناد در سنت لوئیس، میسوری

بزرگترین جامعه بوسنیایی خارج از اروپا مدارک خود را در اینجا ثبت می‌کند

خانواده‌هایی که در طول و بعد از جنگ دهه ۱۹۹۰ از بوسنی و هرزگوین وارد شدند، در جنوب سنت لوئیس به تعداد بی‌نظیری در خارج از خود منطقه ساکن شدند و در اطراف Bevo Mill متمرکز شده و به حومه‌های جنوبی گسترش یافتند. سه دهه بعد، اسنادی که آن جامعه به ترجمه نیاز دارد دیگر فقط مدارک پناهندگی نیستند. آنها سوابق بازنشستگی، اسناد مالکیت، پرونده‌های ارث، گواهی‌های مدرسه برای فرزندان متولد شده در اینجا که در آنجا ادعای تابعیت می‌کنند، و گواهی‌های ثبت احوال هستند که از شهرداری هزاران مایل دورتر درخواست شده‌اند.

بوسنیایی با الفبای لاتین نوشته می‌شود که باعث می‌شود مردم فکر کنند چیز فنی برای نگرانی وجود ندارد. وجود دارد. الفبا شامل č، ć، ž، š و đ است و سیستم‌های آمریکایی که فقط حروف بدون لهجه را می‌پذیرند آنها را صاف می‌کنند: Đurić در یک پایگاه داده به صورت Djuric و در پایگاه داده دیگر به صورت Duric در می‌آید و اکنون یک نفر دو هویت دارد. تمایز بین č و ć نیز آرایشی نیست، زیرا این دو حرف نشان‌دهنده صداهای متفاوتی هستند و در نام‌های خانوادگی متفاوتی ظاهر می‌شوند. تاریخ‌ها تله خاموش دیگری هستند، که روز اول نوشته می‌شوند و با یک نقطه پس از هر عنصر از جمله سال، بنابراین تاریخی که با یک نقطه سرگردان به پایان می‌رسد به درستی تشکیل شده است تا اشتباه تایپی.

منشأ سومین مسئله است و مسئله‌ای که بیشترین رفت و برگشت را ایجاد می‌کند. سندی که قبل از سال ۱۹۹۲ صادر شده است توسط مقامات یوگسلاوی تحت یک نشان و نام دولتی که دیگر وجود ندارد تولید شده است و ممکن است به زبان سیریلیک و لاتین چاپ شود، زیرا هر دو خط در استفاده رسمی بودند. سندی که پس از جنگ صادر شده است از یکی از دو نهادی که کشور اکنون به آن تقسیم شده است می‌آید، بنابراین مرجع نام‌گذاری شده بر روی آن به محل ثبت نام شخص بستگی دارد. همه اینها باید دقیقاً همانطور که ظاهر می‌شود در نسخه ترجمه شده قرار گیرد. یک بازبین آمریکایی که دو رکورد را برای یک نفر مقایسه می‌کند باید دلیل متفاوت بودن نهادهای صادر کننده را ببیند، نه اینکه تفاوت هموار شود.

اسپانیایی و ویتنامی تصویر را کامل می‌کنند، همراه با تازه‌واردان از افغانستان و خاورمیانه. اسناد اسپانیایی یک دوست دروغین را به ارمغان می‌آورند که ارزش ذکر کردن را دارد: یک notario در آمریکای لاتین یک وکیل آموزش دیده با اختیار تنظیم اسناد الزام‌آور است، در حالی که یک notary public آمریکایی شاهد امضاها است و بس. ترجمه کلمه بدون توضیح، بیش از حد آنچه یک notary آمریکایی انجام داده و کمتر از آنچه یک notary آمریکای لاتین انجام داده است را بیان می‌کند. خانواده‌های ویتنامی اغلب یک دفترچه ثبت احوال خانگی دارند، یک سند مدنی که هیچ معادل آمریکایی ندارد، و توصیف آنچه هست بیش از یافتن یک برچسب انگلیسی برای آن اهمیت دارد.

یک پست تجاری فرانسوی که دروازه غرب شد

پیر لاکلید و آگوست شوتو این سکونتگاه را در سال ۱۷۶۴ به عنوان یک پست تجاری پوست در ساحل غربی رودخانه می‌سی‌سی‌پی، کمی پایین‌تر از نقطه‌ای که رودخانه میزوری به آن می‌پیوندد، تأسیس کردند. برای بیشتر قرن بعد، این مکانی بود که همه چیزهایی که به سمت غرب می‌رفتند سازماندهی، تأمین مالی و تجهیز می‌شدند، و طاق دروازه در کنار رودخانه دقیقاً برای بیان همین ساخته شد. با ارتفاع ۶۳۰ فوت، بلندترین طاق در جهان است و تراموای که بازدیدکنندگان را به داخل پاهای توخالی آن می‌برد، یکی از عجیب‌ترین سواری‌ها در گردشگری آمریکا است.

پارک جنگلی، بزرگتر از پارک مرکزی، محل نمایشگاه جهانی ۱۹۰۴ و بازی‌های المپیک در همان تابستان بود و موسساتی که در محوطه آن باقی مانده‌اند هنوز فعال هستند: یک موزه هنر، یک موزه تاریخ، یک مرکز علوم و یک باغ وحش، که بیشتر آنها ورود رایگان دارند. ارکستر سمفونیک یکی از قدیمی‌ترین‌ها در کشور است. محله‌ها ریشه‌های خود را در نام‌ها و غذاهایشان حمل می‌کنند، از خیابان‌های ایتالیایی The Hill گرفته تا نانوایی‌ها و کافه‌های بوسنیایی در سمت جنوبی، و صنعت آبجوسازی که شهر را مشهور کرد هنوز بخش بزرگی از املاک ساحلی را اشغال کرده است.

اقتصاد مدرن بر پایه مراقبت‌های بهداشتی، علوم گیاهی و کشاورزی، امور مالی، لجستیک و حضور فزاینده جغرافیایی فدرال بنا شده است و ورزش به دین مدنی نزدیک است، به خصوص بیسبال. این شهر همچنین به طور غیرمعمولی برای تازه‌واردان آماده است، با سابقه طولانی سازمانی در اسکان مجدد که دقیقاً دلیل رشد جامعه بوسنیایی در اینجا به جای جایی دیگر است. آن سابقه دلیل مستقیم این است که این صفحه چیزی خاص برای گفتن دارد.