Documentvertaling in St. Louis, Missouri

De grootste Bosnische gemeenschap buiten Europa dient hier haar papieren in

Families die tijdens en na de oorlog van de jaren '90 uit Bosnië en Herzegovina arriveerden, vestigden zich in Zuid-St. Louis in aantallen die nergens anders buiten de regio zelf een parallel hebben, geconcentreerd rond Bevo Mill en verspreid over de zuidelijke buitenwijken. Drie decennia later zijn de documenten die die gemeenschap nodig heeft niet langer alleen asielpapieren. Het zijn pensioenregisters, eigendomstitels, erfenisdossiers, schoolcertificaten voor kinderen die hier zijn geboren en daar staatsburgerschap aanvragen, en registeruittreksels opgevraagd bij een gemeente duizenden kilometers verderop.

Bosnisch wordt geschreven in het Latijnse alfabet, wat mensen doet denken dat er niets technisch te vrezen is. Dat is er wel. Het alfabet bevat č, ć, ž, š en đ, en Amerikaanse systemen die alleen ongemerkte letters accepteren, strippen ze: Đurić wordt in de ene database Djuric en in de andere Duric, en nu heeft één persoon twee identiteiten. Het onderscheid tussen č en ć is ook niet cosmetisch, aangezien de twee letters voor verschillende klanken staan en in verschillende achternamen voorkomen. Datums zijn een andere stille valkuil, geschreven dag eerst met een punt na elk element inclusief het jaar, dus een datum die eindigt op een losse punt is correct gevormd in plaats van verkeerd getypt.

Herkomst is het derde probleem en degene die de meeste heen-en-weer-communicatie veroorzaakt. Een document dat vóór 1992 is uitgegeven, is geproduceerd door Joegoslavische autoriteiten onder een embleem en een staatsnaam die niet meer bestaan, en kan zowel in het cyrillisch als in het Latijn zijn gedrukt, omdat beide schriften in officieel gebruik waren. Een document dat na de oorlog is uitgegeven, komt uit een van de twee entiteiten waarin het land nu is verdeeld, dus de autoriteit die erop staat, hangt af van waar de registratie van de persoon zich bevindt. Dit alles hoort precies zo in de vertaalde versie te staan als het er staat. Een Amerikaanse beoordelaar die twee dossiers voor dezelfde persoon vergelijkt, moet zien waarom de uitgevende instanties verschillend zijn, niet dat het verschil wordt gladgestreken.

Spaans en Vietnamees ronden het beeld af, samen met recentere aankomsten uit Afghanistan en het Midden-Oosten. Spaanse documenten brengen een valse vriend met zich mee die het waard is om te noemen: een notario in Latijns-Amerika is een opgeleide advocaat met de bevoegdheid om bindende akten op te stellen, terwijl een Amerikaanse notaris handtekeningen bekrachtigt en niets meer. Het woord zonder commentaar vertalen, overdrijft wat een Amerikaanse notaris deed en onderschat wat een Latijns-Amerikaanse deed. Vietnamese families hebben vaak een huishoudregistratieboek, een burgerlijk document zonder Amerikaans equivalent, en het beschrijven van wat het is, is belangrijker dan het vinden van een Engelse term ervoor.

Een Franse handelspost die de poort naar het westen werd

Pierre Laclède en Auguste Chouteau stichtten de nederzetting in 1764 als een bonthandelspost aan de westoever van de Mississippi, een beetje stroomafwaarts van het punt waar de Missouri-rivier erbij komt. Het grootste deel van de volgende eeuw was het de plek waar alles wat naar het westen ging werd georganiseerd, gefinancierd en bevoorraad, en de Gateway Arch aan de rivieroever werd gebouwd om precies dat te zeggen. Met 192 meter is het de hoogste boog ter wereld, en de tram die bezoekers naar binnen in de holle poten vervoert, is een van de vreemdste attracties in het Amerikaanse toerisme.

Forest Park, groter dan Central Park, was de locatie van de Wereldtentoonstelling van 1904 en de Olympische Spelen die in dezelfde zomer werden gehouden, en de instellingen die op het terrein achterbleven, functioneren nog steeds: een kunstmuseum, een historisch museum, een wetenschapscentrum en een dierentuin, waarvan de meeste gratis toegankelijk zijn. Het symfonieorkest behoort tot de oudste van het land. De wijken dragen hun oorsprong in hun namen en hun eten, van de Italiaanse straten van The Hill tot de Bosnische bakkerijen en cafés aan de zuidkant, en de brouwerij-industrie die de stad beroemd maakte, beslaat nog steeds een groot deel van de onroerend goed aan de rivieroever.

De moderne economie is gebouwd op gezondheidszorg, plant- en landbouwwetenschappen, financiën, logistiek en een groeiende federale georuimtelijke aanwezigheid, en sport is hier bijna een burgerlijke religie, met name honkbal. De stad is ook ongewoon goed ingericht voor nieuwkomers, met een lange institutionele gewoonte van herhuisvesting, wat precies de reden is waarom de Bosnische gemeenschap hier groeide in plaats van ergens anders. Die gewoonte is de directe reden dat deze pagina iets specifieks te zeggen heeft.