Tłumacz PDF na jidysz

To jest najbliższy opis w jednym zdaniu i nadal jest błędny w ważnych kwestiach. Gramatyka i podstawowe słownictwo są germańskie, a niemiecki mówca rozpoznaje wiele, ale jidysz zawiera duże słownictwo hebrajskie i aramejskie, znaczącą warstwę słowiańską i własne wzorce gramatyczne, które rozwinęły się przez tysiąc lat odrębnej historii. Traktowanie go jako niemieckiego z innym alfabetem prowadzi do tłumaczeń, które pomijają większość ważnych słów.

Standard związany z Instytutem YIVO, który jest stosowany w słownikach, kursach językowych, publikacjach akademickich i większości literatury świeckiej, i na którym trenowane są systemy tłumaczeniowe. Prasa chasydzka używa innych konwencji, często pomija znaki diakrytyczne i pisze wiele powszechnych słów inaczej, i produkuje największą objętość nowego jidyszu pisanego dzisiaj. Jeśli Twoi czytelnicy są w społeczności chasydzkiej, jest to prośba o tłumacza z tej społeczności.

Zapisuje je, co jest jedną z najbardziej użytecznych różnic między nimi. Hebrajski zazwyczaj pomija krótkie samogłoski i polega na czytelniku; jidysz przypisuje wartości samogłoskowe alef, ajin, waw i jod, dzięki czemu tekst jest w pełni czytelny w zapisie. Praktyczną konsekwencją jest to, że jidysz jest łatwiejszy do czytania na głos niż niepunktowany hebrajski, a czcionka musi obsługiwać inny zestaw kombinacji liter i znaków niż czcionka tylko hebrajska.

Ponieważ język używa jednocześnie dwóch systemów pisowni. Słowa pochodzenia germańskiego i słowiańskiego są pisane fonetycznie, litera po dźwięku. Słowa pochodzące z hebrajskiego i aramejskiego zachowują zamiast tego ich tradycyjną pisownię hebrajską, która często ma niewielki związek z wymową w jidysz. Czytelnik musi wiedzieć, do której warstwy należy słowo, podobnie jak każde narzędzie przetwarzające tekst, co jest jednym z naprawdę niezwykłych wymagań, jakie stawia ten język.

Prawie na pewno dwuznaki. Jidysz używa dwóch wawów, waw z jod, i dwóch jodów, a każdy z nich może być zakodowany jako jeden prekomponowany znak lub jako dwie oddzielne litery w sekwencji. Dwa kodowania wyglądają identycznie na stronie i są różne dla komputera, więc wyszukiwanie jednej formy nic nie znajduje napisanego w drugiej, a indeks nazw milcząco dzieli się na dwie części. Normalizacja tekstu do jednej formy przed indeksowaniem lub wyszukiwaniem rozwiązuje problem.

Czasami, i z mniejszą dokładnością niż w przypadku współczesnego druku. Przedwojenna typografia jidysz używała szeregu krojów pisma, w tym stylu półkursywnym, który automatyczne czytanie obsługuje słabo, a papier archiwalny jest zazwyczaj pożółkły z nierównym tuszem. Czysty skan dobrze wydrukowanej strony może dać użyteczny szkic; wyblakła kolumna gazety może nie. W pracy genealogicznej praktycznym podejściem jest użycie wyjścia maszynowego do zlokalizowania ważnych fragmentów i poproszenie specjalisty o ich dokładne przeczytanie.

Pismo ręczne wykracza poza możliwości automatycznego czytania. Kursywa jidysz znacznie różni się od druku, indywidualne rękopisy bardzo się różnią, a listy i dzienniki, które ludzie najczęściej chcą przetłumaczyć, to te pisane szybko przez zwykłych ludzi. Te wymagają ludzkiego czytelnika, który pracuje z epoką i regionem. Dokument maszynowy lub drukowany to inna sprawa i zazwyczaj jest wykonalny.

Nie. Roszczenia dotyczące nieruchomości, restytucji lub spadku opierają się na nazwiskach, datach, nazwach miejsc i precyzyjnym sformułowaniu, a wszystko to jest dokładnie tym, co zautomatyzowane odczytywanie starego dokumentu błędnie interpretuje. Użyj wersji maszynowej, aby zrozumieć, czym jest dokument i czy jest istotny, a następnie zleć przygotowanie tłumaczenia uwierzytelnionego przez tłumacza, który pracuje z materiałami z tamtego okresu, dla wszystkiego, co faktycznie składasz.