Ciudad de México, MX - Servicios de Traducción de Documentos

¿Estatal o federal? La pregunta que lo decide todo lo demás

México es una federación, y la autoridad que emitió un documento determina cómo debe prepararse para su uso en el extranjero. Los registros civiles pertenecen a los estados. Un nacimiento, matrimonio o defunción se registra en el Registro Civil de la entidad donde ocurrió, que en este caso es la Ciudad de México misma, una entidad federal por derecho propio desde que dejó de ser el Distrito Federal. Dado que el registro es un registro estatal, la apostilla que lo legaliza para un país del Convenio de La Haya es emitida por la secretaría de gobierno de ese estado, no por nadie en el aparato federal.

Los documentos federales toman la otra ruta. Cualquier cosa firmada por un ministerio federal, incluyendo gran parte de lo que proviene del sistema educativo, es apostillada por el Ministerio del Interior, la Secretaría de Gobernación. La gente tropieza con esto constantemente: una familia presenta un certificado de nacimiento y un título universitario en la misma ventanilla y se le dice que los dos necesitan oficinas diferentes. Si el país de destino está fuera del convenio de apostilla, el proceso es diferente de nuevo, pasando por la legalización consular en lugar de un solo certificado.

Hay un tercer caso que sorprende a la gente, y va en la otra dirección. Un niño nacido en el extranjero de padres mexicanos puede ser registrado en el consulado mexicano más cercano, y el acta resultante es un registro civil mexicano creado fuera de México. Las familias que han vivido en los Estados Unidos durante una generación a menudo tienen una mezcla: un acta consular para un hijo, un acta emitida por el estado para otro, y certificados estadounidenses para un tercero. Cada uno de ellos fue producido bajo diferentes reglas y cada uno necesita una ruta diferente hacia el sistema del otro país, por lo que vale la pena clasificar la pila por autoridad emisora antes de decidir qué necesita ser traducido y en qué dirección.

El documento que está traduciendo ha cambiado de forma en los últimos años, lo que ayuda. El acta de nacimiento se emite ahora en un formato nacional estándar que se puede solicitar en línea, llegando como una hoja imprimible con un número de folio y un código de verificación que permite a cualquier lector confirmarlo contra el registro. Ese código no es algo para traducir. Se transcribe exactamente, junto con el folio, porque es la parte que un oficial consular realmente usará para verificar que el documento es real.

Το CURP κλειδώνει αθόρυβα τον τρόπο με τον οποίο γράφεται το όνομά σας

Κάθε άτομο που είναι εγγεγραμμένο στο Μεξικό έχει ένα CURP, έναν κωδικό δεκαοκτώ χαρακτήρων που αναγράφεται στο πιστοποιητικό γέννησης (acta) και επαναλαμβάνεται σε σχεδόν οτιδήποτε εκδίδεται αργότερα. Δεν είναι τυχαίος σειριακός αριθμός. Δημιουργείται από τα γράμματα των επωνύμων και του ονόματος, την ημερομηνία γέννησης, το φύλο και την πολιτεία όπου γεννήθηκε το άτομο, με μερικούς ελέγχους στο τέλος. Αυτή η κατασκευή έχει μια συνέπεια που οι άνθρωποι σπάνια παρατηρούν μέχρι να απορριφθεί ένα αρχείο: ο κωδικός κωδικοποιεί μια συγκεκριμένη ορθογραφία ενός συγκεκριμένου ονόματος. Εάν ένα μεταφρασμένο έγγραφο παραλείψει αθόρυβα έναν τόνο ή συγχωνεύσει δύο επώνυμα σε ένα, το όνομα δεν συμφωνεί πλέον με τον κωδικό που βρίσκεται τρεις γραμμές παρακάτω, και ένας ελεγκτής που συγκρίνει τα δύο έχει μια αναντιστοιχία να επισημάνει.

Η ίδια πειθαρχία ισχύει και για τις τοποθεσίες. Τα μεξικανικά έγγραφα είναι γεμάτα τοπωνύμια που προέρχονται από τη Νάουατλ, τη Μάγια, την Πουρέπετσα και άλλες γλώσσες: Xochimilco, Tlalpan, Iztapalapa, Cuauhtémoc, Nezahualcóyotl. Φαίνονται ορθογραφικά λανθασμένα σε ένα ορθογραφικό έλεγχο και δεν είναι. Ένα τοπωνύμιο αντιγράφεται αμετάβλητο, συμπεριλαμβανομένων των τόνων, ποτέ δεν αγγλοποιείται και ποτέ δεν κανονικοποιείται σε κάτι που διαβάζεται πιο άνετα. Το ληξιαρχείο που εξέδωσε την εγγραφή αναγνωρίζεται από αυτό το όνομα, οπότε η αλλαγή του καθιστά δυσκολότερο τον εντοπισμό του εκδίδοντος γραφείου.

Παλαιότερες εγγραφές περιπλέκουν τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Οι καταχωρήσεις από προηγούμενες δεκαετίες γράφονταν στο χέρι σε δεμένα βιβλία και σήμερα επανεκδίδονται ως μεταγραφές, μερικές φορές με ξεθωριασμένο μελάνι ή συντομογραφία που κανείς δεν χρησιμοποιεί πλέον. Αυτές οι σελίδες ανεβαίνουν όπως οποιαδήποτε άλλη σάρωση, και η λογική συνήθεια είναι να συγκρίνετε τα ονόματα, τις ημερομηνίες και τους αριθμούς εγγραφών στο αποτέλεσμα με το πρωτότυπο, αντί να υποθέτετε ότι ένα παλιό έγγραφο συμπεριφέρεται σαν ένα πρόσφατα εκτυπωμένο.