Mexico City, MX - Documentvertaaldiensten

Staat of federaal? De vraag die al het andere bepaalt

Mexico is een federatie en de autoriteit die een document heeft uitgegeven, bepaalt hoe het moet worden voorbereid voor gebruik in het buitenland. Burgerlijke registers behoren toe aan de staten. Een geboorte, huwelijk of overlijden wordt geregistreerd bij het Registro Civil van de entiteit waar het plaatsvond, wat in dit geval Mexico City zelf is, een federale entiteit op zich sinds het niet langer het Distrito Federal was. Omdat het register een staatsregister is, wordt de apostille die het legaliseert voor een land dat partij is bij het Verdrag van Den Haag, afgegeven door het staatssecretariaat van die staat, niet door iemand in het federale apparaat.

Federale documenten volgen de andere route. Alles wat door een federaal ministerie is ondertekend, inclusief veel van wat uit het onderwijssysteem komt, wordt geapostilleerd door het Ministerie van Binnenlandse Zaken, de Secretaría de Gobernación. Mensen struikelen hier voortdurend over: een gezin presenteert een geboorteakte en een universitair diploma bij hetzelfde loket en krijgt te horen dat de twee verschillende kantoren nodig hebben. Als het bestemmingsland buiten het apostilleverdrag valt, is het proces weer anders en loopt het via consulaire legalisatie in plaats van één certificaat.

Er is een derde geval dat mensen verrast, en het loopt andersom. Een kind dat in het buitenland is geboren uit Mexicaanse ouders kan worden geregistreerd bij het dichtstbijzijnde Mexicaanse consulaat, en de resulterende acta is een Mexicaans burgerlijk register dat buiten Mexico is opgesteld. Gezinnen die al een generatie in de Verenigde Staten wonen, hebben vaak een mengeling: een consulaire acta voor het ene kind, een door de staat uitgegeven acta voor een ander, en Amerikaanse certificaten voor een derde. Elk van die documenten is geproduceerd onder verschillende regels en elk heeft een andere route naar het systeem van het andere land nodig, dus het is de moeite waard om de stapel te sorteren op uitgevende autoriteit voordat u beslist wat er vertaald moet worden en in welke richting.

Het document dat u vertaalt, heeft de afgelopen jaren van vorm veranderd, wat helpt. De acta de nacimiento wordt nu uitgegeven op een standaard nationaal lay-out die online kan worden aangevraagd, en komt aan als een afdrukbaar blad met een folio-nummer en een verificatiecode waarmee elke lezer het kan controleren tegen het register. Die code is niets om te vertalen. Het wordt exact overgenomen, samen met het folio, omdat het het deel is dat een consulaire ambtenaar daadwerkelijk zal gebruiken om te controleren of het document echt is.

De CURP legt de spelling van uw naam vast

Elke persoon die in Mexico is geregistreerd, heeft een CURP, een code van achttien tekens die op de akte staat en die op bijna alles wat daarna wordt uitgegeven, wordt herhaald. Het is geen willekeurig serienummer. Het is opgebouwd uit de letters van de achternamen en voornamen, de geboortedatum, het geslacht en de staat waar de persoon is geboren, met een paar controle tekens aan het einde. Die constructie heeft een gevolg dat mensen zelden opmerken totdat een bestand wordt afgewezen: de code codeert een specifieke spelling van een specifieke naam. Als een vertaald document een accent weglaat of twee achternamen samenvoegt tot één, komt de naam niet meer overeen met de code die er drie regels onder staat, en een beoordelaar die de twee vergelijkt, heeft een discrepantie om aan te kaarten.

Dezelfde discipline geldt voor plaatsen. Mexicaanse documenten staan vol met plaatsnamen die afkomstig zijn uit Nahuatl, Maya, Purépecha en andere talen: Xochimilco, Tlalpan, Iztapalapa, Cuauhtémoc, Nezahualcóyotl. Ze zien er voor een spellingscontrole verkeerd gespeld uit en dat zijn ze niet. Een plaatsnaam wordt ongewijzigd overgenomen, inclusief accenten, nooit vernederlandst en nooit geregulariseerd tot iets dat comfortabeler leest. Het registratiekantoor dat het document heeft uitgegeven, wordt geïdentificeerd aan de hand van die naam, dus het wijzigen ervan maakt het traceren van het uitgevende kantoor moeilijker.

Oudere documenten bemoeilijken de zaken op een andere manier. Inschrijvingen uit eerdere decennia werden met de hand in gebonden registers geschreven en worden vandaag de dag als transcripties opnieuw uitgegeven, soms met vervaagde inkt of een afkorting die niemand meer gebruikt. Die pagina's worden net als elke andere scan geüpload, en de verstandige gewoonte is om de namen, data en aktenummers in de uitvoer te vergelijken met het origineel in plaats van aan te nemen dat een oud document zich gedraagt als een vers gedrukt exemplaar.