Tłumaczenie dokumentów w Honolulu na Hawajach

Mieszanka językowa, której nie znajdziesz na kontynencie

Hawaje są jednym z niewielu stanów, w których rdzema mowa jest wpisana do konstytucji: hawajski ma status urzędowy obok angielskiego. Ma to konkretne znaczenie dla dokumentów, ponieważ hawajska pisownia używa ʻokina, glottal stop zapisywany jako odwrócony apostrof, i kahakō, makron nad długą samogłoską. Te znaki nie są akcentami, które można pominąć dla wygody. Rozróżniają różne słowa i pojawiają się w imionach własnych i nazwach miejsc w wydawanych tutaj dokumentach. Potok tłumaczeniowy, który spłaszcza Kalaniʻōpuʻu do zwykłego ciągu liter, błędnie zapisuje imię w dokumencie prawnym, co jest dokładnie takim błędem, który powoduje, że dwa dokumenty przestają się zgadzać.

Tagalski i ilokański są powszechnie używane w gospodarstwach domowych w Honolulu, a praktyczne konsekwencje zaskakują ludzi: filipińskie akta stanu cywilnego są wydawane w języku angielskim. Akt urodzenia lub małżeństwa z krajowego urzędu statystycznego wcale nie wymaga tłumaczenia. Potrzebne są natomiast wszystkie dokumenty wokół niego, starsze lokalne dokumenty, dokumenty szkolne z instytucji prowincjonalnych, poświadczone notarialnie oświadczenia i korespondencja, a coraz częściej w kierunku wychodzącym, gdzie dokument amerykański musi być czytelny dla krewnego w Ilocos lub Cebu, który nie czyta płynnie po angielsku.

Japońskie dokumenty stwarzają dwa specyficzne problemy. Pierwszym jest koseki, rejestr rodzinny, który wcale nie przypomina zachodniego aktu urodzenia: rejestruje gospodarstwo domowe, z wpisami dodawanymi i skreślanymi przez dziesięciolecia, a jego struktura musi zostać zachowana, w przeciwnym razie udowodnione relacje stają się nieczytelne. Drugim są daty. Japońskie dokumenty urzędowe są powszechnie pisane w latach epokowych, więc data będzie odczytywana jako rok Shōwa, Heisei lub Reiwa, a nie rok gregoriański, a poprawne przeliczenie tego wymaga arytmetyki, którą należy wykonać, a nie zgadywać. Wiele starszych rodzin z Honolulu wywodzi się z Okinawy, gdzie nazwy miejsc i nazwiska podlegają własnym odczytom, a standardowe japońskie odczytanie znaków da niewłaściwe nazwisko.

Koreańskie dokumenty zmieniły kształt w 2008 roku, kiedy stary rejestr głowy rodziny został zastąpiony systemem rejestracji relacji rodzinnych, więc rodzina może posiadać dwa pokolenia dokumentów opartych na zupełnie innych zasadach. Koreańskie nazwiska są pisane w hangul, ale często podawane są również w hanja, czyli chińskich znakach, które za nimi stoją, i oba muszą być zgodne w wersji angielskiej. Chińskie dokumenty dzielą się inaczej: znaki tradycyjne z Tajwanu, Hongkongu i Makau, uproszczone z kontynentu, z tym samym nazwiskiem romanizowanym jako Chang lub Zhang w zależności od tego, którego systemu używał urząd wydający. Żadne z nich nie jest błędem w pisowni, a angielskie tłumaczenie, które po cichu wybiera jedno, po cichu zmieniło nazwisko.

Honolulu gości również społeczności z wolno stowarzyszonych państw Mikronezji, więc dokumenty z Wysp Marshalla i Chuuk pojawiają się tutaj w sposób, w jaki nie pojawiają się w większości amerykańskich miast. Są one pisane alfabetem łacińskim, ale z diakrytykami, które systemy rutynowo usuwają, a dokumenty źródłowe są często pisane na maszynie, niewyraźne lub wielokrotnie kserowane. Dokładne ich odczytanie jest problemem związanym ze skanowaniem, a nie tłumaczeniem.

Trochę o Honolulu

Honolulu jest stolicą Hawajów i leży na południowym wybrzeżu Oahu, mniej więcej w środku Pacyfiku i kulturowo bliżej Tokio niż do większości kontynentalnej Ameryki, jeśli nie pod względem mil. Jest to jedyne amerykańskie miasto z pałacem królewskim: ʻIolani Palace, gdzie rządziła monarchia hawajska i gdzie królowa Liliʻuokalani została później uwięziona po obaleniu królestwa. Stanie w nim jest szybką lekcją tego, dlaczego kwestia języka hawajskiego nie jest ceremonialna.

Miejsca, do których przybywają ludzie, to wulkaniczny profil Diamond Head nad Waikīkī, zatoka do snorkelingu w Hanauma i Pearl Harbor, gdzie pomnik znajduje się nad statkiem, który wciąż tam jest. University of Hawaiʻi at Mānoa stanowi podstawę wyższego szkolnictwa stanu i dużej części jego stypendiów pacyficznych i azjatyckich. Międzynarodowy Port Lotniczy Daniela K. Inouye jest bramą dla prawie każdego, kto wjeżdża na wyspy, a miasto od lat buduje nadziemną linię kolejową przez południową równinę w jego kierunku.

Tym, co nadaje temu miejscu charakter, jest jednak warstwowość: rdzenne hawajskie, japońskie, chińskie, filipińskie, koreańskie, portugalskie i wyspiarskie społeczności Pacyfiku, które przybyły przez półtora wieku pracy na plantacjach, służby wojskowej i migracji, a następnie pozostały i wymieszały się. Festiwale Aloha i Festiwal Honolulu są widoczną wersją tego. Opisana powyżej dokumentacja jest wersją administracyjną i dlatego gospodarstwo domowe może potrzebować trzech różnych skryptów odczytanych w ciągu jednego roku.