Documentvertaling in Sacramento, Californië

De talen achter die documenten

Sacramento heeft een van de meer zichtbare Slavische bevolkingsgroepen in de Verenigde Staten, opgebouwd over decennia door Russische en Oekraïense families, en de documenten die daarbij horen zijn een les in hoe politiek sporen achterlaat op papier. Een persoon geboren in Sovjet-Oekraïne kan een geboorteakte bezitten die in het Russisch is uitgegeven, een later paspoort dat in het Oekraïens is uitgegeven, en een Amerikaans document dat de naam op een derde manier spelt. Geen van deze is een vervalsing en geen is een fout. Oekraïens heeft letters die het Russische alfabet niet gebruikt, zoals і, ї, є en ґ, en de standaardmanier om Cyrillisch in Latijns schrift om te zetten veranderde toen het land dat deed, dus Sergey wordt Serhii en Vladimir wordt Volodymyr zonder dat iemand zijn naam verandert.

Twee andere Slavische details veroorzaken echte wrijving. Patroniemen staan tussen de voornaam en de achternaam op elk Russisch en Oekraïens burgerlijk document, en Amerikaanse formulieren hebben er geen vakje voor, dus ze worden weggelaten, toegevoegd aan een veld voor de tweede voornaam, of aangezien voor een tweede voornaam. En certificaten uit het Sovjettijdperk zijn fysiek onderscheidend: gedrukte formulieren met een staatszegel, met de hand ingevuld, met het uitgevende kantoor geschreven in een afkorting die niet langer verwijst naar een bestaande instelling. Een vertaling die de formulierstructuur, de tekst van het zegel en de handgeschreven vermeldingen in hun juiste vakjes reproduceert, is veel gemakkelijker te vertrouwen voor een Amerikaanse lezer dan een paragraaf die samenvat wat het document lijkt te zeggen.

Afghaanse families die in de regio zijn hervestigd, brengen Dari en Pasjtoe mee. Dari is de Afghaanse variant van het Perzisch, dus het wordt behandeld als Perzisch, terwijl Pasjtoe een aparte taal is; beide worden geschreven in een Perzisch-Arabisch schrift dat van rechts naar links loopt, met extra letters buiten de Arabische set. Technisch gezien zijn twee dingen belangrijk. Van rechts naar links lopende tekst betekent dat een vertaald document opnieuw wordt ingedeeld in plaats van opnieuw te worden verwoord, met tabellen en handtekeningblokken gespiegeld zodat het Engels in de volgorde leest zoals het origineel. En datums zijn een echte valkuil: Afghaanse officiële documenten worden vaak gedateerd volgens de Solar Hijri-kalender, waarvan het jaartal verschillende eeuwen achterloopt op het Gregoriaanse, dus een jaartal dat op een tazkira of een schoolcertificaat staat, moet worden geconverteerd in plaats van gekopieerd. Een vertaling die de cijfers kopieert, heeft een document geproduceerd dat gebeurtenissen in de 15e eeuw lijkt te beschrijven.

Vietnamese documenten vormen het tegenovergestelde probleem: Latijns schrift, maar met meer tekens per letter dan bijna elk ander schrijfsysteem, aangezien een klinker een kwaliteitsmarkering en een toonmarkering tegelijk kan dragen. Systemen die deze niet kunnen opslaan, falen niet luidruchtig, ze retourneren simpelweg een naam met de markeringen verwijderd, wat in het Vietnamees een ander woord oplevert. Daarnaast houdt de regio Hmong-, Mien- en Lao-documenten in omloop, waarvan vele tientallen jaren oud zijn en zijn uitgegeven in welke taal een kantoor van die tijd dan ook gebruikte in plaats van de taal die de familie spreekt.

Spaans is overal aanwezig, en in Sacramento neigt het zwaartepunt naar buiten. Het volume zit minder in het vertalen van een enkel certificaat naar het Engels dan in het vertalen van lange Engelse documenten, mededelingen, uitleg van uitkeringen, gerechtelijke instructies en schoolcorrespondentie, naar het Spaans dat een gewone lezer kan begrijpen zonder dat er een advocaat naast hen zit.

Een beetje over Sacramento

Sacramento ligt waar de American River samenkomt met de Sacramento, vandaar dat het überhaupt bestaat. Toen er goud werd gevonden in de uitlopers, werd de aanlegplaats bij die samenvloeiing de plek waar alles doorheen ging op weg naar de mijnen, en de pakhuizen en saloons van dat moment staan nog steeds in Old Sacramento, bewaard als een district met houten trottoirs en ijzeren luiken. De eerste transcontinentale spoorlijn begon hier westwaarts te bouwen, een feit waar het staatsspoorwegmuseum een paar straten verderop een heel goed argument voor maakt om er aandacht aan te besteden.

Het werd de hoofdstad van de staat, en het Capitoolgebouw met zijn park van specimenbomen is het centrum van de stad, zowel in praktische als in ceremoniële zin: de wetgevende macht, agentschappen, belangenorganisaties en de pers die hen volgt. De Tower Bridge heft zijn gouden overspanning voor rivierverkeer aan het einde van de hoofdstraat. Het Crocker Art Museum begon als een particuliere galerie die verbonden was aan een Victoriaans huis en is er nog steeds omheen gebouwd. Sutter's Fort ligt landinwaarts vanaf het water als het overgebleven stuk van de nederzetting die voorafging aan de rush.

Sacramento noemt zichzelf de City of Trees en de farm-to-fork hoofdstad, en beide titels zijn verdiend: de bladerdak boven de oudere wijken is dicht genoeg om de temperatuur te veranderen, en het vruchtbare land van de vallei begint bijna bij de stadsgrenzen. De zomers zijn lang en droog, verlicht in de avond door de delta-bries die koele lucht vanuit de baai omhoog trekt; de winters zijn mild en nat. De mensen die zich hier de afgelopen halve eeuw hebben gevestigd, uit Mexico, uit de voormalige Sovjet-Unie, uit Zuidoost-Azië en uit Afghanistan, zijn de reden waarom een enkel districtsgerechtshof hier op een ochtend zaken in vier talen kan behandelen.