Documentvertaling in Sioux Falls, South Dakota

Een taallijst gevormd door hervestiging

Voor een kleine stad op de vlakte is het scala aan talen hier ongebruikelijk, en het is het directe resultaat van decennia van vluchtelingenhervestiging in plaats van nabijheid van een grens. Nepalees is een van de meest voorkomende, gesproken door Bhutanese families die jaren in kampen in oostelijk Nepal hebben doorgebracht voordat ze arriveerden. Nepalees wordt geschreven in Devanagari, het schrift met de horizontale lijn die over de bovenkant van elk woord loopt, waar klinkers als tekens aan medeklinkers worden gehecht in plaats van aparte letters te zijn. Het detail dat iedereen die deze documenten voor het eerst behandelt, opvalt, is de kalender. Nepalese burgerlijke registers worden gedateerd in Bikram Sambat, die ruwweg vijftig jaar voorloopt op de Gregoriaanse kalender en waarvan de maandgrenzen er niet mee overeenkomen. Een certificaat dat een jaar in de eenentwintigste eeuw in Bikram Sambat toont, is geen administratieve fout en geen toekomstige datum; het correct omzetten ervan is onderdeel van het vertalen van het document, geen voetnoot daarbij.

Somali wordt geschreven in Latijnse letters, en dat is zo sinds de officiële spelling in 1972 werd aangenomen, dus de pagina ziet er leesbaar uit voor een Engels oog, terwijl hij eronder anders functioneert. Dubbele klinkers markeren lengte, dus aa, ee en oo zijn enkele klanken in plaats van typefouten, en de letters c en x staan voor medeklinkers die het Engels niet heeft. Het naamsysteem is belangrijker dan de spelling. Somalische namen zijn traditioneel drie delen: een persoon krijgt een voornaam, draagt dan de voornaam van de vader en daarna van de grootvader. Er is helemaal geen geërfde familienaam. Wanneer een Amerikaans formulier het derde deel als achternaam behandelt, komen broers en zussen overeen, maar neven en nichten niet, en een gezin kan op papier ongerelateerd lijken, terwijl het in feite nauw verwant is.

Swahili wordt veel gesproken onder families uit de Democratische Republiek Congo en de bredere regio, en hier vallen de huishoudtaal en de documenttaal uiteen. Congolese burgerlijke registers worden uitgegeven in het Frans, dus het certificaat in de map is Frans, terwijl de mensen die het vasthouden thuis Swahili of Lingala spreken. Dat onderscheid is het waard om hardop te zeggen wanneer iemand om een vertaler vraagt, omdat de taal van het gesprek en de taal van het papier twee aparte vragen zijn.

Karen families, die via kampen aan de Thaise grens kwamen, brengen documenten mee in een schrift afgeleid van het Birmaans. De lettervormen zijn afgerond, grotendeels opgebouwd uit cirkelvormige streken, en woordgrenzen worden niet met spaties gemarkeerd zoals Latijns schrift dat doet, dus een lezer moet de taal kennen om te weten waar een woord eindigt. Karen namen beginnen vaak met een titel in plaats van een voornaam, die regelmatig op Amerikaanse formulieren als voornaam wordt geregistreerd en daar jarenlang blijft staan.

Spaans is naast dit alles gegroeid, voornamelijk via de fabrieken en de bouwsector, met het vertrouwde patroon van Latijns-Amerikaanse burgerlijke registratieformulieren en de dubbele achternaam die intact in de Engelse versie moet worden overgebracht. Wat al deze talen gemeen hebben, is een praktische realiteit: het document moet meestal in beide richtingen reizen. Naar het Engels voor een kantoor, terug uit het Engels zodat de persoon om wie het gaat kan lezen waar hij mee instemt.